BHP przy pracach administracyjno-biurowych

BHP przy pracach administracyjno-biurowych

Praca na stanowisku z komputerem. Komputery są dostępne praktycznie każdemu, ale niewielu jest obeznanych z właściwym ich użytkowaniem.

Nie będzie przesady w twierdzeniu, że liczba używanych urządzeń komputerowych odpowiada liczbie operatorów odczuwających dolegliwości. Podejrzewa się, że komputer jest przyczyną różnych obciążeń, schorzeń, a wręcz uszkodzeń, łącznie ze szkodliwym promieniowaniem. Większość z tych zarzutów jest bezpodstawna. Występowanie niektórych potwierdzają badania – należą do nich głównie dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego i narządu wzroku.

Operatorzy uskarżają się na dyskomfort, zmęczenie i bóle, które pojawiają się z reguły w regionie szyjno-barkowym, a także w kończynach górnych (nadgarstek, palce), w okolicy krzyża; z mniejszą częstością także w innych regionach. Dolegliwości wzrokowe przejawiają się w łzawieniu i zaczerwienieniu, nieostrym, osłabionym lub podwójnym widzeniu, bólowych reakcjach i obniżeniu sprawności wzrokowej.

Przy tradycyjnej pracy biurowej pracownik dysponował obszerną przestrzenią umożliwiającą przyjmowanie różnych postaw i ruchów. Mechaniczna maszyna do pisania, a nawet elektryczno-mechaniczna, narzuca konieczność zmian postawy podczas wkręcania papieru, dokonywania korekty w tekście, uzupełnieniu brakujących dokumentów itd. Tempo pisania ograniczone jest technicznymi rozwiązaniami, a precyzja uderzeń palców zmniejszona. Wymagania stawiane narządowi wzroku były także stosunkowo małe. Nie istniała konieczność trwałej obserwacji jednego obiektu lub częstej zmiany akomodacji (nastawiania na ostrość), rozpoznawania małych znaków. Pole widzenia w dużym stopniu było jednorodne pod względem jasności.

Praca na stanowisku z monitorem ekranowym najczęściej wykonywana jest w siedzącej pozycji z niezmienną postawą. Cechują ją duże tempo i skrajna powtarzalność ruchów. Praca angażuje niewielkie zespoły mięśniowe. Wymaga względnie stałej pozycji rąk, głowy oraz tułowia i praktycznie pozbawiona jest możliwości zmiany pozycji.

Oko stale narażone jest na zróżnicowane poziomy oświetlenia i – w mniejszym stopniu przy dzisiejszych monitorach – złą ostrość, „pływanie” obrazu, oscylacje lub drgania. Odbiór informacji wymaga częstej zmiany nastawiania na ostrość (różna odległość oko-zadanie), a wszystko to przy obciążającej obserwacji dokonywanej z małego dystansu.

Zalecana postawa ciała

Nie ma idealnej postawy ciała podczas pracy przy komputerze, gdyż wymaga ona wręcz całkowitego i trwałego unieruchomienia ciała (statyczna praca mięśni). Skutki obciążenia układu ruchu można zmniejszyć, dostosowując stanowisko do wymiarów operatora, a także umożliwiając przyjmowanie różnych postaw oraz krótkich, ale częstych przerw w pracy.

Najmniejsze obciążenie postawy zapewniają następujące zasady:

  • tułów utrzymany pionowo lub z niewielkimi oscylacjami wokół pionu (jeśli nie jest on oparty o fotel);
  • pochylenie głowy z szyją do 20° (kąt między osią głowa-szyja, a osią tułowia);
  • barki rozluźnione, a ramiona opuszczone pionowo. Kąt łokciowy (kąt między ramieniem a przedramieniem) powinien zawierać się w zakresie 80–100° (dopuszcza się niewielkie uniesienie ramion ku przodowi z minimalnym ich odwodzeniem);
  • przedramiona i ręce w położeniu poziomym lub lekko uniesione;
  • ręka stanowi przedłużenie długiej osi przedramienia (oś przedramienia przechodzi przez środkowy palec);
  • kąt między udem a podudziem powinien wynosić 90–115°.

Skomentuj