Cieśń nadgarstka

Cieśń nadgarstka

Ustalenie, czy w przypadku danego pracownika zespół cieśni nadgarstka zostanie zakwalifikowany jako choroba zawodowa, konieczne jest przeprowadzenie postępowania dotyczącego rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych

Można by rzec żartobliwie, że zespół cieśni nadgarstka stał się w ostatnich latach chorobą modną. Jest faktem, że wiele osób wykonujących w pracy przez lata szybkie, niezmienne ruchy nadgarstka zaczyna odczuwać dolegliwości, zmuszające do zabiegu chirurgicznego. Ale również niemała liczba osób stara się przekonać lekarzy, inspekcje sanitarne a także sądy, że ich zajęcia zawodowe są przyczyną choroby zawodowej, mimo że okoliczności dotyczące charakteru i warunków ich pracy na to nie wskazują.

Choroba obwodowego układu nerwowego pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka wywołana jest sposobem wykonywania pracy. Warunkiem uznania jej zawodowej etiologii jest stwierdzenie, że praca polegała na monotypowości ruchów, wykonywaniu rutynowych, powtarzających się szybkich, niezmiennych ruchów nadgarstków podczas całej zmiany roboczej lub przez większą jej część. Tymczasem wieloletni życiorys zawodowy Barbary S. (imię i inicjał zmienione) jest zróżnicowany, także pod względem czynności, które wykonywała i związanych z tym zajęć ruchowych. Rozpoczęła pracę jako sprzedawca w sklepie spożywczym, by po kilku miesiącach objąć funkcję telefonistki. Potem przez kilka lat pracowała jako magazynierka, następnie przez rok wykonywała pracę chałupniczą. Dłużej, bo sześć lat trwała kolejna praca – magazynierki, potem znowu była sprzedawcą, by wreszcie „ustatkować się” i przez dłuższy okres pracować w dziale gospodarczym wyższej uczelni. Kończąc pracę zawodową, borykając się z dużymi dolegliwościami, wystąpiła z wnioskiem do organu inspekcji sanitarnej o stwierdzenie u niej choroby zawodowej.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny oraz rozpatrujący odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny oprócz analizy przebiegu zatrudnienia wnioskodawczyni, zleciły specjalistyczne badania lekarskie w trzech uprawnionych do orzekania jednostkach orzeczniczych I i II stopnia. Zgodne stanowisko orzekających brzmiało: warunki pracy nie miały wpływu na rozwój powstałych zmian chorobowych. W konsekwencji oba organy – powiatowej i wojewódzkiej – inspekcji sanitarnej odmówiły Barbarze S. stwierdzenia choroby zawodowej.

Warto przytoczyć treść szczegółowego uzasadnienia. Objawy składające się na zespół cieśni nadgarstka nie są przyczynowo związane z wykonywaną przez wnioskodawczynię pracą zawodową – stwierdzili specjaliści. Przemawia za tym zarówno ocena warunków pracy, jak i analiza zmian w stanie zdrowia. Z opisu stanowisk pracy nie wynika aby monotypowość ruchów nadgarstków w długich okresach była czynnikiem dominującym. Przeciwnie, cechuje je zróżnicowany charakter wykonywanych prac, zmienna pozycja ciała i zmienne obciążenie rąk oraz dłoni. Natomiast historia chorób Barbary S. – wielostawowe dolegliwości bólowe z odczynami zapalnymi i obrzękami, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego z dyskopatią, niedoczynność tarczycy – wskazuje na schorzenia ogólnoustrojowe jako przyczynę dolegliwości związanych z nadgarstkami. „Za pozazawodowym tłem schorzenia – czytamy w uzasadnieniu decyzji PWIS – przemawiają również utrzymujące się (co wynika z wywiadu) dolegliwości bólowe nadgarstków po odbarczających zabiegach operacyjnych, jak i dolegliwości bólowe wielostawowe przy braku od wielu miesięcy obciążenia wynikającego z pracy zawodowej”.

Skomentuj