Czynniki zagrożenia zawodowego

Czynniki zagrożenia zawodowego

Czynniki zagrożenia zawodowego mogą być klasyfikowane według rozmaitych kryteriów i charakterystycznych cech ich właściwości.

Zwykle dzielimy je na dwie wielkie grupy:

— powodujące wypadki przy pracy,

— powodujące choroby zawodowe.

Do pierwszej grupy zaliczamy czynniki zagrożenia powodujące fizyczne obrażenia ciała, wywoływane mechanicznie, jak na przykład upadki, pochwycenia, uderzenia itp.

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą (art. 3, ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych). Aby móc zaliczyć zdarzenie do wypadku przy pracy, wymienione cztery okoliczności muszą wystąpić łącznie. Za śmiertelny wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku. Za ciężki wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, mianowicie: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, trwała, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała. Za zbiorowy wypadek przy pracy uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.

Do drugiej grupy zaliczamy czynniki zagrożenia powodujące choroby zawodowe, wywołane oddziaływaniem na organizm pracownika rozmaitych szkodliwych dla zdrowia czynników środowiska pracy, takich jak: hałas, wibracja, substancje toksyczne, pyły przemysłowe, pary rozpuszczalników organicznych i wiele innych.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy (narażenie zawodowe). Wykaz chorób zawodowych został ustanowiony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1367), według kryteriów lekarsko-prawnych. Schorzenie rozpoznane przez lekarza jako choroba zawodowa musi być ujęte w obowiązującym wykazie chorób zawodowych, zaś przyczyną rozpoznanego schorzenia musi być wykonywana praca zawodowa lub czynniki szkodliwe, występujące w środowisku pracy. Wykaz chorób zawodowych obejmuje 26 grup chorób. Orzekanie w sprawach chorób zawodowych należy do lekarzy spełniających wymagania kwalifikacyjne niezbędne do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych. Decyzję o uznaniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej uznania podejmuje właściwy państwowy inspektor sanitarny.

Klasyfikacja umożliwia zaliczenie do poszczególnych czynników wszelkich zagrożeń, z którymi można się obecnie spotkać w pracy. Uważna analiza klasyfikacji prowadzi często do uzmysłowienia sobie istnienia czynnika zagrożenia w ogóle, to zaś jest warunkiem jego ograniczenia.

Skomentuj