Ergonomia - rodzaje miejsc pracy

Ergonomia - rodzaje miejsc pracy

Ergonomia miejsca pracy i postawy ciała. W złych warunkach człowiek często pracuje, dlatego wydajność jest mniejsza, a skłonność do wypadków i chorób większa.

Siedzące miejsca pracy

Trudność w organizacji przestrzeni stanowiska siedzącego polega na pogodzeniu wymagań wysokości płaszczyzny pracy i wysokości krzesła z wymiarami użytkownika. Zgodnie z zasadą, że bardziej praktyczną będzie wysokość płaszczyzny pracy dostosowana do wysokiego niż niskiego osobnika, wysokość płaszczyzny pracy powinna wynosić 800 mm. Umożliwia ona wykonywanie większości prac z opuszczonymi ramionami oraz utrzymanymi przedramionami w zakresie od kilku centymetrów powyżej i poniżej łokcia dla ponad 95% dorosłych użytkowników (ryc. 1).

 

 Siedzące miejsce pracy: wysokość płaszczyzny pracy odpowiada wysokości łokciowej 95 centyla mężczyzny (A), nastawialna wysokość płyty siedziska w zakresie 350–550 mm (B), minimalna przestrzeń dla uda 200 mm (C)

 

Ryc. 1. Siedzące miejsce pracy: wysokość płaszczyzny pracy odpowiada wysokości łokciowej 95 centyla mężczyzny (A), nastawialna wysokość płyty siedziska w zakresie 350–550 mm (B), minimalna przestrzeń dla uda 200 mm (C)

 

Niżsi użytkownicy, dzięki pionowej regulacji krzesła, będą mogli „dostosować” się do wysokości stołu, jednakże z koniecznością wykorzystania podnóżka. Zaleca się podnóżek z regulacją wysokości w zakresie od 20 do 250 mm i głębokością 300 mm. Kąt pochylenia podnóżka powinien wynosić 15–25°. Dla stanowisk z podnóżkiem wysokość wnęki musi być wyższa niż na stanowisku bez niego.

Istnieją prace, które siedzący operator wykonuje powyżej wysokości łokcia. Niekoniecznie musi to zwiększać wysokość płaszczyzny pracy. Często wystarczą nadstawki zapewniające odpowiednią wysokość roboczą, a zarazem oparcie przedramion. Ostre krawędzie należy wyłożyć podkładkami, które zminimalizują ucisk na przedramiona.

W przypadku prac dotyczących odbioru informacji, a także dokładności manualnej wysokości robocze muszą być podwyższone, biorąc pod uwagę optymalną odległość wzrokową (oko – obiekt):

  • Prace szczególnie dokładne        120–250 mm
  • Prace dokładne                         250–350 mm
  • Prace średnio dokładne              > 350 mm

W pracy rzadko spotyka się korzystanie z podnóżka, nieczęsto również są regulowane stoły. Największe możliwości „dostosowania” się do stałej wysokości stanowiska istnieją, kiedy jego wysokość powyżej podłoża wyniesie 720–780 mm (dla prac średnio dokładnych i dokładnych). Mimo zastosowania siedzisk o regulowanej wysokości, stanowiska te będą za niskie dla wysokich ludzi a zbyt wysokie dla niskich. Dyskomfortu doznawać będą zarówno wysocy (nadmierne pochylenie tułowia i głowy oraz siedzenie w kucki), jak i niscy pracownicy (siedzenie na udach).

Skomentuj