Ewidencja czasu pracy po zmianach – dokumenty

Ewidencja czasu pracy po zmianach – dokumenty

Od 1 stycznia 2019 r. pracodawca ma obowiązek prowadzić dla każdego pracownika dokumentację dotyczącą ewidencjonowania czasu pracy.

Wśród wielu zmian wprowadzonych nowelizacją z dnia 10 stycznia 2018 r., związanych ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacji, które weszły w życie 1 stycznia 2019 r., ustawodawca uregulował także zmiany dotyczące prowadzenia dokumentacji w zakresie ewidencjonowania czasu pracy pracowników.

Zgodnie z art. 149 § 1 Kodeksu pracy pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy pracownika m.in. do ustalania jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Od 1 stycznia 2019 r. pracodawcy zostali zobowiązani do prowadzenia dokumentacji pracowniczej w zakresie ewidencjonowania czasu pracy według nowego rozporządzenia w sprawie dokumentacji pracowniczej.

Zgodnie z regulacją § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 10 grudnia 2018 r. w sprawie dokumentacji pracowniczej – pracodawca prowadzi oddzielnie dla każdego pracownika dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy obejmującą m.in. dokumenty dotyczące ewidencjonowania czasu pracy.

Dokumenty dotyczące ewidencjonowania czasu pracy powinny zawierać informacje o:

  1. liczbie przepracowanych godzin oraz godzinie rozpoczęcia i zakończenia pracy. W „nowej” ewidencji czasu pracy pracodawca został zobowiązany do wskazania sumy godzin pracy oraz godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy w danej dobie pracowniczej. W poprzednim stanie prawnym w kartach ewidencji czasu pracy istniał jedynie obowiązek wskazywania ilości godzin pracy w poszczególnej dobie;
  2. liczbie godzin przepracowanych w porze nocnej – obecnie ustawodawca wprost wskazuje, iż w ewidencji ma się znajdować liczba przepracowanych godzin w porze nocnej. W starym rozporządzeniu istniał obowiązek prowadzenia karty ewidencji czasu pracy w zakresie obejmującym pracę w porze nocnym;
  3. liczba godzin nadliczbowych – w tym miejscu także ustawodawca wymaga od pracodawcy wskazywania ogółem liczby godzin nadliczbowych;
  4. dniach wolnych od pracy z oznaczeniem tytułu ich udzielenia – wraz z nowym rokiem pracodawca został zobowiązany do oznaczenia rodzaju dnia wolnego, który jest pracownikowi udzielany. W poprzednim stanie prawnym istniał jedynie obowiązek ewidencjonowania dodatkowych dni wolnych od pracy bez obowiązku oznaczania ich rodzaju;
  5. liczbie godzin dyżuru oraz godzinie rozpoczęcia i zakończenia dyżuru, ze wskazywaniem miejsca jego pełnienia. Poprzednia regulacja dotyczyła jedynie ewidencjonowania dyżuru, natomiast obecna jest bardziej szczegółowa (podanie liczby godzin dyżuru, godziny rozpoczęcia i zakończenia dyżuru, wskazanie miejsca pełnienia dyżuru);

Skomentuj