Import śoi w świetle nowych przepisów

Import śoi w świetle nowych przepisów

Rozporządzenie (UE) 2016/425, zastępujące dyrektywę 89/686/EWG2, które weszło w życie 21 kwietnia 2018 r., określiło wymagania dla wszystkich podmiotów łańcucha dostaw środków ochrony indywidualnej (śoi).

Swobodny przepływ towarów, które są bezpieczne i spełniają wymagania dotyczące zasad ich produkcji i dystrybucji na jednolitym rynku, jest jedną z kluczowych zasad prawodawstwa UE. Egzekwowanie przepisów regulujących te kwestie realizowane jest w ramach nadzoru rynku, który tradycyjnie skupia się na wyrobach już dostępnych na rynku. Jednak coraz częściej działania te uzupełniane są przez kontrole towarów importowanych. Środki ochrony indywidualnej, podlegając wymaganiom harmonizacyjnym, również znajdują się pod tego typu nadzorem.

Zapewnienie bezpieczeństwa konsumentom

Wzrastający import towarów spoza UE związany jest z występującym w wielu sektorach przenoszeniem produkcji do krajów o niższych kosztach produkcji. Obniżanie kosztów produkcji wiąże się często z tym, że importowane wyroby nie spełniają obowiązujących na rynku UE wymagań. Dlatego kontrole przeprowadzane przez organy celne stanowią ważny element funkcjonowania nadzoru rynku. Pozwalają efektywnie zatrzymywać towary, które nie spełniają wymagań bezpieczeństwa lub takie, które naruszają zasady uczciwej konkurencji ze względu na brak poddania ich obowiązkowej ocenie zgodności, zaopatrzenia w stosowne oznakowanie, brak dostępności wymaganej dokumentacji technicznej lub instrukcji użytkowania. Nadzór rynku ma bowiem za zadanie nie tylko zapewnianie bezpieczeństwa konsumentom, lecz również równych szans podmiotom, które działając legalnie na rynku UE muszą spełniać wymagania potwierdzające zastosowanie środków gwarantujących bezpieczeństwo produkowanych przez siebie, importowanych lub dystrybuowanych towarów.

UE wprowadzając wymagania dla towarów produkowanych i dopuszczanych do obrotu na jej terytorium, ustanowiła szereg przepisów określających zasady nadzoru rynku, współpracy organów nadzoru rynku z organami celnymioraz mechanizmów informowania o towarach, które nie spełniają wymagań2. Efektywne egzekwowanie przepisów zależy od zaangażowania wszystkich organów odpowiedzialnych za nadzór rynku. W przypadku towarów produkowanych w UE zasadniczą rolę odgrywają organy nadzoru rynku, natomiast w przypadku towarów importowanych pierwszą barierą dla niezgodnych towarów są organy celne, w Polsce działające w ramach Krajowej Administracji Skarbowej.

Działania organów Krajowej Administracji Skarbowej w ramach nadzoru rynku

Oprócz zadań fiskalnych Krajowa Administracja Skarbowa realizuje zadania w obszarze pozafiskalnym, koncentrujące się na importowanych towarach, które mogą stwarzać zagrożenie dla obywateli i środowiska. Należą do nich m.in. środki ochrony roślin, chemikalia, odpady, jak również wyroby, które podlegają wymaganiom ogólnego bezpieczeństwa produktów lub wymaganiom harmonizacyjnym. Kontrola towarów dopuszczanych do obrotu dotyczy licznej grupy towarów. Niektóre z nich traktowane są jednak priorytetowo, jak m.in. śoi ze względu na funkcje ochronne, które mają spełniać w gwarantowaniu bezpieczeństwa użytkowników. Kontrola wyrobów podejmowana przed dopuszczeniem ich do obrotu może obejmować różne aspekty, np. oznakowanie, cechy fizyczne, towarzyszącą im dokumentację.

Powyższe działania realizowane są przez organy Krajowej Administracji Skarbowej we współpracy z organami nadzoru rynku. W kontroli importowanych śoi organy Krajowej Administracji Skarbowej współpracują z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, organem monitorującym nadzór rynku w Polsce, oraz właściwymi organami nadzoru rynku, tj. Inspekcją Handlową, Państwową Inspekcją Pracy oraz Wyższym Urzędem Górniczym – w zależności od zakresu kompetencji tych organów w stosunku do deklarowanego przeznaczenia śoi. Współpraca dotyczy identyfikowania ryzyka oraz wydawania opinii w sprawie spełniania przez śoi wymagań harmonizacyjnych i ewentualnego zakresu działań, które przedsiębiorca musi podjąć, by mogły znaleźć się na rynku. Działania te odbywają się w ramach prawnych rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 oraz krajowych przepisów określających zasady funkcjonowania nadzoru rynku, tryb kontroli, obowiązki podmiotów gospodarczych oraz sankcje3.

W szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.8.2008, s. 30); decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz. Urz. UE L 218 z 13.8.2008, s. 82).

Np. RAPEX (Rapid Alert System for non-food consumer products) – unijny system służący zapewnieniu szybkiej wymiany informacji o zagrożeniach stwarzanych przez produkty nieżywnościowe oraz o środkach podjętych w celu zapobieżenia lub ograniczenia wprowadzania do obrotu lub stosowania produktów stanowiących poważnezagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa.

3 W szczególności ustawa z 13 kwietnia 2016 r.o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (t.j.: DzU z 2017, poz. 1398, ze zm.)

Skomentuj