Informowanie pracowników o ryzyku zawodowym

Informowanie pracowników o ryzyku zawodowym

Obowiązek informowania pracowników o ryzyku zawodowym wprowadzono do polskiego prawa pracy dopiero w 1991 roku, dodając do artykułu 215 Kodeksu pracy paragraf o brzmieniu: „Zakład pracy jest obowiązany do informowania

pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą” (art. 215 § 2). Nowelizacja Kodeksu pracy, dokonana ustawą z dnia 2 lutego 1996 r., a następnie ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. poszerzyła ten obowiązek, mający obecnie następującą treść (art. 226):

„Pracodawca:

1) ocenia i dokumentuje ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą oraz stosuje niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko,

2) informuje pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą, oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami.”

Nowa regulacja prawna przewiduje nie tylko obowiązek oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego związanego z wykonywaną pracą i informowania o samym ryzyku, ale również o zasadach ochrony przed zagrożeniami. Jest to obowiązek bezwarunkowy i powszechny. Jego niedopełnienie stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracowniczym. Ustawodawca nie przewidział przepisów wykonawczych do art. 226. W tej sytuacji treść i forma informowania pracowników o ryzyku zawodowym pozostają w zupełności sprawą odpowiedzialności, uczciwości oraz pomysłowości pracodawców. Nie jest to sprawa łatwa, gdy uwzględnić miliony pracodawców, rozmaitość działalności, a rzetelna informacja o ryzyku zawodowym wymaga gruntownej znajomości zagrożeń zawodowych, rozległej wiedzy z wielu dziedzin ochrony pracy oraz doświadczenia.

Informacja o ryzyku zawodowym powinna zostać przekazana pracownikowi w formie pisemnej. Proponujemy opracowanie w tym celu specjalnych kart zagrożeń zawodowych, które powinny obejmować:

1. Ogólną informację o wypadkach przy pracy i chorobach zawodowych w całym zakładzie pracy w ciągu ostatnich dwóch lat. Wskazane jest podanie wskaźników częstości wypadków, chorób zawodowych, wskaźnika zatrudnionych w warunkach przekroczonych normatywów higieny pracy (NDS, NDN), oraz wysokość stopy procentowej składki na ubezpieczenie z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, ustaloną zgodnie z ustawą z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (J.t.: Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322, z późn. zm.).

2. Informację o zagrożeniach wypadkami przy pracy, podając liczbę, rodzaj i przyczyny wypadków z okresu ostatnich dwóch lat — w odniesieniu do stanowiska pracy i wydziału. W razie potrzeby informację tę można uzupełnić danymi o wypadkach przy pracy w wydziałach powiązanych funkcjonalnie z wydziałem macierzystym.

2a. Sformułowanie zasad ochrony przed zagrożeniami i wypadkami, podając konkretne, umiejscowione wiadomości o zapobieganiu wypadku.

 

Skomentuj