Instruktaż stanowiskowy

Instruktaż stanowiskowy

Podstawowym warunkiem jest zdobycie umiejętności realizowania tej metody wśród kadry zajmującej się szkoleniem stanowiskowym bhp w zakładzie pracy.

Wykonanie instruktażu stanowiskowego w zaprezentowany sposób wymaga odpowiedniego klimatu w zakładzie pracy, skłaniającego mistrzów, brygadzistów i instruktorów zawodu do podjęcia starań nad prawidłowym przygotowaniem się do jego realizacji.

Znaczącą rolę w programowaniu takiej metody spełnić powinny służby bhp: rozumieją one bowiem, iż od stopnia wiedzy i umiejętności personelu pracowniczego zależy nie tylko bezpieczeństwo załogi, ale i postęp w doskonaleniu warunków pracy. Każde szkolenie powinno zacząć się od wstępnej rozmowy z uczestnikiem procesu nauczania. Rozmowa ta powinna zorientować instruktora, mistrza w poziomie wiadomości i umiejętności uczestników pracy stanowiącej przedmiot nauczania, co pozwoli mistrzowi dopasować zasób prezentowanej wiedzy do poziomu przygotowania szkolonych oraz wzbudzić zainteresowanie szkolonych przedmiotem nauczania.

Sposób przeprowadzenia tej rozmowy zależy od wielu czynników, m.in. takich jak: ogólny poziom świadomości i umiejętności reprezentowany przez uczestników szkolenia, indywidualne cechy poszczególnych słuchaczy, wiek, doświadczenie itp. Najskuteczniejszą metodą wprowadzenia uczestników w temat szkolenia jest połączenie pogadanki z dyskusją. W etapie przygotowawczym należy przedstawić przedmiot nauczania. Dzięki temu uczący się uzyska pełne zrozumienie danej pracy, jej celu, znaczenia, postaw teoretycznych, związków z innymi procesami, sposobu wykonania oraz świadomość, czego oczekuje mistrz i do czego proces nauczania zmierza.

Pokaz i objaśnienie sposobu wykonywania danych czynności z uwzględnieniem tych elementów, w których występują szczególne zagrożenia

Najskuteczniejszy sposób przeprowadzenia pokazu to taki, który prowadzony jest według następującego schematu:

  • pokaz całości,
  • pokaz elementów,
  • ponowny pokaz całości.

W fazie pokazu całości ukazujemy wraz z objaśnieniem cały proces pracy. Jeśli jest on bardzo skomplikowany, dzielimy go na poszczególne fazy i dokładnie objaśniamy. Przy pokazie całkowitym poszczególne fazy łączymy tak, aby tworzyły jedną całość. Sposób wykonania poszczególnych części powinien być przedstawiony słuchaczom dwukrotnie, niezbyt szybko oraz zwięźle omówiony. Tak przeprowadzony pokaz pozwala uczniom uzyskać wstępny, ogólny obraz prac, które mają w przyszłości wykonywać.

Następny etap to pokaz elementowy. Punktem wyjścia do tego pokazu jest instrukcja szkoleniowa, sporządzona na podstawie technicznej i psychologicznej analizy pracy.

Skomentuj