Kryteria wyboru metody oceny ryzyka

Kryteria wyboru metody oceny ryzyka

Ocenę ryzyka zawodowego można przeprowadzać w różny sposób, w zależności od potrzeb przedsiębiorstwa lub zakładu pracy.

Przepisy nie określają jednej obowiązującej metody oceny ryzyka zawodowego. Decyzję o wyborze metody oceny ryzyka zawodowego podejmuje osoba uprawniona lub zespół oceniający takie ryzyko, mający odpowiednie kwalifikacje, doświadczenie oraz umocowanie decyzyjne w całej strukturze zakładu pracy. 

Metody oceny ryzyka różnią się między sobą m.in.

  • sposobem postępowania podczas zbierania informacji o ryzyku,
  • zasobem informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny,
  • kryteriami stosowanymi podczas realizacji oceny,
  • zakresem zastosowań poszczególnych metod.

Ryzyko zawodowe można szacować ilościowo i jakościowo.

Ilościowe szacowanie może być prowadzone, gdy ma się do dyspozycji odpowiednią liczbę danych statystycznych dotyczących ilości i rodzaju wypadków przy pracy, zdarzeń niebezpiecznych, chorób zawodowych, czasu narażenia na czynniki środowiska pracy, liczby zatrudnionych itp. Warunkiem ilościowej oceny ryzyka jest posiadanie dużej liczby danych spełniających wymagania statystyki. Metody te nadają się do oceny ryzyka tzw. procesowego w rozpa­trywaniu niezawodności i bezpieczeństwa w procesach technologicznych. Nie oznacza to, że nie mogą być stosowane do oceny ryzyka zawodowego.

Praktycznie do oceny ryzyka zawodowego stosowane są głównie metody jakościowe. Są to metody, w których ocena ryzyka zawodowego jest oceną subiektywną i tylko przygo­towanie potrzebnych informacji i rzetelne podejście do oceny spowodują, że ocena bę­dzie zbliżona do obiektywnej. O wyborze metody oceny ryzyka zawodowego zdecyduje osoba lub zespół prowadzący ocenę. Dobór metody jest sprawą indywidualną.

Jakościowe metody oceny ryzyka zawodowego można podzielić na trzy grupy:

  • matrycowe,
  • wskaźnikowe,
  • grafy ryzyka.

Wybierając metodę należy zapoznać się z jej cechami charakterystycznymi. Metody ma­trycowe są to przeważnie metody dwuparametrowe. Cechą charakterystyczną tych me­tod jest wartościowanie ryzyka na podstawie matrycy zbudowanej z dwóch parametrów. Po oszacowaniu parametrów wartościowanie ryzyka jest bardzo łatwe. Decydując się na wybór metody z tej grupy należy mieć świadomość, że brak parametrów ułatwiających szacowanie, odnoszących się do środowiska pracy, jak np. ekspozycja na zagrożenie lub możliwość ochrony przed zagrożeniem, może uniemożliwić precyzyjną ocenę ryzyka.

Skomentuj