Ochrona w wieku przedemerytalnym – nowa uchwała Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy przedstawił stanowisko odbiegające od dotychczasowej linii orzeczniczej, wskazując, że wynikający z art. 39 Kodeksu pracy zakaz wypowiedzenia umowy o pracę obejmuje również umowy zawarte na czas określony, w tym takie, których okres obowiązywania upływa przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego (uchwała Sądu Najwyższego z 30 września 2025 r., III PZP 6/24, Biuletyn SN nr 9/2025).

Pytanie od czytelnika: 

Zatrudniamy pracownika, któremu brakuje 3 lata i 8 miesięcy do osiągnięcia wieku emerytalnego, w związku z tym korzysta on z tzw. ochrony przedemerytalnej przewidzianej w art. 39 kodeksu pracy.

Jednak przepis ten zastrzega, że ochrona ta przysługuje pod warunkiem, iż okres zatrudnienia umożliwia pracownikowi uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Tymczasem wspomniany pracownik został zatrudniony na 2-letnią umowę o pracę na czas określony, której okres obowiązywania ma się zakończyć za rok i 2 miesiące a więc na 2 i pół roku przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

Czy w takiej sytuacji możemy mu wypowiedzieć umowę o pracę?

Zgodnie z art. 39 kodeku pracy (dalej: KP) pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku.

Brzmienie przywołanego przepisu sugeruje, że z przewidzianej w nim ochrony korzysta pracownik zatrudniony na umowie o pracę, która będzie obowiązywała co najmniej do dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. A zatem, przedmiotową ochroną nie będzie objęty pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony, której termin (ostatni dzień obowiązywania) przypada przed datą osiągnięcia wieku emerytalnego. Tego typu pracownik będzie mógł zostać zwolniony przez pracodawcę mimo, że do osiągnięcia wieku emerytalnego będzie mu brakować nie więcej niż 4 lata.