Pracownicy tymczasowi oraz agencyjni

Pracownicy tymczasowi oraz agencyjni

W obecnie panującej na rynku pracy sytuacji występuje deficyt pracowników. Pracodawcy mają duży problem ze znalezieniem pracowników, zwłaszcza do prac sezonowych oraz na w okresie wzmożonej produkcji (okres świąteczny).

Bardzo dogodną dla pracodawców jest formuła, która nie wymaga od podmiotu zatrudnienia pracownika stałego oraz licznych obowiązków z tym związanych (np. angażujący proces rekrutacji). Niewielu pracodawców jednak może się zastanawiać jakie obowiązki nakładane są na przedsiębiorstwo w zakresie technicznego bezpieczeństwa pracy między agencją pracy tymczasowej a pracodawcą użytkownikiem.

SPECYFIKA ZATRUDNIENIA PRACOWNIKA TYMCZASOWEGO

Należy zwrócić uwagę, że w momencie zatrudnienia pracownika tymczasowego dochodzi do podjęcia współpracy pomiędzy trzema podmiotami. Pracownik zostaje zatrudniony przez agencję pracy. Następnie zostaje skierowany do danego przedsiębiorstwa, na rzecz którego wykonuje określoną pracę. W takiej sytuacji pracownik pracuje dla danej firmy, mimo iż między nimi stosunek pracy nie został nawiązany. Należy jednocześnie zaznaczyć, że pracodawca nie może być pracodawcą użytkownikiem w stosunku do pracowników pozostających z nim w stosunku pracy.

Dokładne zasady oraz instrukcje zatrudniania pracowników tymczasowych w zakresie BHP zostały przez ustawodawcę określone w ustawie z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (t.j. w Dz.U. z 2016 r. poz. 360 ze zm.). Na początku rozważania problematyki należy się zapoznać z kilkoma kluczowymi pojęciami:

  • pracodawca użytkownik – pracodawca lub podmiot niebędący pracodawcą w rozumieniu kodeksu pracy wyznaczający pracownikowi skierowanemu przez agencję pracy tymczasowej zadania i kontrolujący ich wykonanie;
  • pracownik tymczasowy – pracownik zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika;
  • praca tymczasowa – wykonywanie na rzecz danego pracodawcy użytkownika, przez okres nie dłuższy niż wskazany w ustawie, zadań:
    • o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub
    • których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę użytkownika nie byłoby możliwe, lub
    • których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez pracodawcę użytkownika.
  • „agencja pracy tymczasowej” – każda osoba fizyczna lub prawna, która zgodnie z prawem krajowym zawiera umowy o pracę lub nawiązuje stosunek pracy z pracownikami tymczasowymi w celu skierowania ich do przedsiębiorstw użytkowników, aby tam wykonywali tymczasowo pracę pod nadzorem i kierownictwem tych przedsiębiorstw.

Zatrudnienie, a właściwie świadczenie pracy przez pracowników tymczasowych u pracodawcy użytkownika, opiera się umowie zawieranej między nim a agencją pracy tymczasowej. Umowa o pracę zawarta między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym powinna określać strony umowy, datę jej zawarcia, wskazywać pracodawcę użytkownika i ustalony okres wykonywania na jego rzecz pracy tymczasowej, a także warunki zatrudnienia pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy.

W celu zawarcia umowy o pracę między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym pracodawca użytkownik zobowiązany jest do uzgodnienia z agencją na piśmie:

  • rodzaju pracy, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu;
  • wymagań kwalifikacyjnych koniecznych do wykonywania pracy, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu;
  • przewidywanego okresu wykonywania pracy tymczasowej;
  • wymiaru czasu pracy pracownika tymczasowego;
  • miejsca wykonywania pracy tymczasowej.

Skomentuj