Środki higieny osobistej. Odzież i obuwie robocze

Środki higieny osobistej. Odzież i obuwie robocze

Jakie obowiązki ma pracodawca względem swoich pracowników w zakresie udostępniania środków higieny osobistej, a także odzieży i obuwia roboczego?

Każdy z pracowników powinien mieć dostęp do środków higieny osobistej, bez względu na zajmowane stanowisko czy formę zatrudnienia. Niewypełnienie tego obowiązku przez pracodawcę stanowi naruszenie przepisów kodeksu pracy.

Przepisy Kodeksu pracy jasno określają, że pracodawca ma obowiązek udostępnić każdemu pracownikowi bez wyjątku odpowiednie urządzenia higieniczno-sanitarne oraz zapewnić środki higieny osobistej. Nie ma jednak wskazania co do ilości oraz zakresu stosowania tych urządzeń i środków przez pracownika.

Bardziej szczegółowe zapisy w tym temacie odnajdziemy w rozporządzeniu w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Na ich podstawie pracownicy powinni mieć zapewnione środki higieny osobistej w zakresie oraz ilości odpowiedniej względem wykonywanego stanowiska oraz stopnia zanieczyszczenia ciała w związku z wykonywaną pracą. W praktyce oznacza to, że pracodawca zatrudniając pracowników do prac fizycznych, ma względem nich więcej obowiązków na gruncie zapewnienia środków higieny osobistej niż w stosunku do np. pracowników biurowych. Nie oznacza to jednak, że nie mają oni prawa egzekwować od pracodawcy dostępu do takich środków, każdy pracownik ma prawo do umycia rąk tyle razy ile zechce.

Zasady wyposażenia pracowników w środki higieny osobistej powinny być określone w regulaminie pracy, a jeśli pracodawca nie jest obowiązany do jego opracowania, to w innym akcie wewnątrzzakładowym.

Odzież i obuwie robocze

Pracodawca ma obowiązek dostarczyć pracownikowi odzież i obuwie robocze w następujących przypadkach:

  • gdy odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
  • gdy występują szczególne wymogi technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. 

Odzież i obuwie robocze przydzielane są pracownikowi nieodpłatnie i stanową własność pracodawcy. W przypadku rozwiązania stosunku pracy, pracownik jest zobowiązany oddać je pracodawcy.

Jeżeli utrata lub zniszczenie odzieży lub obuwia roboczego nastąpiły z winy pracownika, ma on obowiązek zwrócić pracodawcy kwotę równą niezamortyzowanej części utraconego lub zniszczonego wyposażenia.

Pracodawca powinien w odpowiednim dokumencie ustalić zasady dotyczące wyposażenia w odzież i obuwie robocze. Dokonuje on tego po konsultacjach z pracownikami lub ich przedstawicielami. Na podstawie takich ustaleń, powinny zostać sporządzone w zakładzie pracy – tabele norm przydziału odzieży i obuwia roboczego. W zakładach i firmach, gdzie istnieje obowiązek sporządzenia regulaminu pracy, tabele norm przydziału powinny stać się częścią regulaminu.

Skomentuj