Stanowisko pracy i zasady jego organizacji

Stanowisko pracy i zasady jego organizacji

Zasady i wytyczne (rekomendacje) organizowania pracy można zastosować na każdym stanowisku pracy.

Według J. Zieleniewskiego stanowisko pracy:

„(...) jest to pomieszczenie lub część pomieszczenia roboczego wyodrębniona od innych pomieszczeń wraz ze znajdującymi się na miejscu zasobami przydatnymi w pracy jedno- lub kilkuosobowego zespołu ludzi ściśle ze sobą współpracujących przy określonym zadaniu roboczym lub grupie takich zadań” . J. Frąckiewicz stanowiskiem pracy nazywa: „(...) odpowiednio wyposażoną (urządzenia, narzędzia) część przestrzeni (np. powierzchni), w obrębie której pewien przedmiot (np. pracownik, automat) lub zespół kilku ściśle powiązanych w pracy podmiotów organizacji wykonuje określone zadanie”. M. Trzeciak natomiast twierdzi, że: „(…) stanowisko pracy jest podstawowym (elementarnym) ogniwem w procesie pracy, w którym człowiek wykorzystuje środki produkcji (przedmiot i źródła pracy) dla osiągnięcia zamierzonego celu” . A. Sajkiewicz uważa, że stanowisko pracy jest podstawową komórką organizacyjną, w której odbywa się praca ludzka, wyróżniająca się zarówno statycznym systemem elementów, jak i dynamiką pracy człowieka, funkcjonowaniem maszyn oraz działaniem czynników otoczenia. Stanowisko pracy powinno być tak zorganizowane, aby istniała stała jego gotowość do pracy i możliwość uzyskiwania wysokiej wydajności pracy.

Uwzględniając cele organizacji w procesach produkcji można więc stwierdzić, że stanowisko pracy (robocze) jest wydzieloną częścią przestrzeni produkcyjnej, wyposażoną w odpowiednie środki umożliwiające indywidualnemu pracownikowi czy też grupie pracowników realizowanie określonych zadań produkcyjnych. Stanowisko pracy można więc syntetycznie określić jako najmniejszą, zdolną do produkcji jednostkę organizacyjną zakładu pra-cy, w której następuje organiczne zespolenie trzech podstawowych czynników procesu pra-cy: wykonawców, środków pracy i przedmiotów pracy.

Stanowisko pracy, jako podstawowa produkcyjna jednostka organizacyjna stopnia zerowego, zajmuje w organizacji gospodarczej ściśle określone miejsce i wchodzi w skład większej kolejnej jednostki organizacyjnej. Stanowiska pracy różnią się od siebie charakterem realizowanych zadań (produkcyjne, pomocnicze, usługowe), stopniem mechanizacji (ręczne, maszynowe, ręczno-maszynowe, aparaturowe, automatyczne), liczbą obsługujących lub obsługiwanych maszyn (indywidualne, zespołowe, wielomaszynowe, zespolone), czy nawet stopniem wyspecjalizowania (produkcji zmiennej, produkcji powtarzalnej, produkcji ciągłej lub jednostkowej, seryjnej, masowej). Stanowisko pracy podlega wszystkim prawom organizacyjnym i w stosunku do niego odnoszą się więc w odpowiedniej proporcji problemy:

  • planowania produkcji i przydziału zadań;
  • przygotowania procesu wytwarzania produktów lub ich elementów;
  • obsługi, dozoru i kontroli realizowanych procesów pracy i produkcji;
  • ewidencji i rejestracji wykonywanych prac i uzyskiwanej produkcji oraz rozliczania i analizowania wyników.

Celem funkcjonowania stanowiska pracy jest więc realizowanie określonego zakresu pracy (operacji), wynikającego z przydzielonych zadań roboczych i uzyskiwanie konkretnych produktów w odpowiednim asortymencie, ilości i wartości.

Każde stanowisko pracy powinno być przystosowane do wykonania określonych prac (odpowiednia specjalizacja) oraz do pracownika o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych i cechach psychofizycznych.

Skomentuj