Zatrudnienie równoległe a wymiar urlopu wypoczynkowego

Zatrudnienie równoległe a wymiar urlopu wypoczynkowego

Nierzadko zdarza się, że dana osoba jednocześnie pozostaje w dwóch, a czasem nawet więcej niż dwóch stosunkach pracy z różnymi pracodawcami. Jak ustalić w takim przypadku wymiar urlopu wypoczynkowego?

Odrębność jednoczesnych stosunków pracy

Zgodnie z art. 154 § 1 k.p., wymiar urlopu wypoczynkowego jest uzależniony od stażu pracy i wynosi odpowiednio:

1)  20 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat;

2)  26 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Ustalony w ten sposób wymiar urlopu wypoczynkowego nie może zostać przekroczony w skali roku kalendarzowego (zob. art. 154 § 3 k.p.). Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy pracownik pozostawał w całym roku kalendarzowym w stosunku pracy z jednym pracodawcą, jak i więcej niż jednym pracodawcą. Przy czym omawiane ograniczenie znajdzie zastosowanie wyłącznie do przypadku kolejno po sobie następujących stosunków pracy czyli sytuacji, gdy kolejny stosunek pracy następuje po uprzednim zakończonym już stosunku pracy. Nie będzie miało natomiast zastosowania w przypadku, gdy pracownik w danym roku pozostawał w dwóch lub większej liczbie stosunków pracy, które trwały w tym samym czasie. W takiej sytuacji, wymiary urlopów należnych za okresy zatrudnienia w jednoczesnych stosunkach pracy nie podlegają sumowaniu na poczet limitu z art. 154 § 3 k.p.

Pracownik nabywa bowiem prawo do urlopu wypoczynkowego u każdego z zatrudniających go jednocześnie pracodawców w wymiarze proporcjonalnym do okresu zatrudnienia w danym roku kalendarzowym. Przy czym wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika, który w tym samym roku pozostawał w więcej niż jednym stosunku pracy powinien być ustalany odrębnie w ramach każdego z tych stosunków pracy4. Oznacza to, że w przypadku podjęcia kolejnego, równoległego zatrudnienia prawo do urlopu będzie rozliczane i urlop będzie wykorzystywany niezależnie w ramach każdego ze stosunków pracy.

Tym samym, w przypadku jednoczesnego zatrudnienia u różnych pracodawców nie znajdzie zastosowania art. 154 § 3 k.p. limitujący całoroczny wymiar urlopu wypoczynkowego. W konsekwencji tego faktu, suma wymiarów urlopu wypoczynkowego u jednocześnie zatrudniających pracownika pracodawców może przekroczyć odpowiednio 20 lub 26 dni.

Przykład

Pracownik posiada ponad 10-letni staż pracy, który uprawnia go do 26 dni urlopu wypoczynkowego w skali roku kalendarzowego.

Jest zatrudniony u pracodawcy „A” od 1 stycznia 2016 r. na pełnym etacie. Jednocześnie 1 stycznia 2019 r. podjął dodatkowe zatrudnienie u pracodawcy „B” na pełnym etacie, na podstawie umowy o pracę, którą zawarł do 31 grudnia 2019 r.

W roku 2019 będzie miał prawo do 26 dni urlopu wypoczynkowego zarówno u pracodawcy „A”, jak i u pracodawcy „B”.

W przypadku podjęcia dodatkowej pracy w trakcie roku kalendarzowego, wymiar urlopu wypoczynkowego u „nowego”, dodatkowego pracodawcy ustalamy proporcjonalnie do okresu zatrudnienia w roku podjęcia pracy.

Przykład

Pracownik posiada 8-letni staż pracy, który uprawnia go do 20 dni urlopu wypoczynkowego w skali roku kalendarzowego.

Jest zatrudniony u pracodawcy „A” od 1 września 2018 r. na pełnym etacie. Jednocześnie 1 marca 2019 r. podjął dodatkowe zatrudnienie u pracodawcy „B” na pełnym etacie, na podstawie umowy o pracę, która ma obowiązywać do 31 grudnia 2019 r.

Jeżeli pozostanie w obydwu stosunkach pracy do końca 2019 r., wówczas w tym roku będzie miał prawo do 20 dni urlopu wypoczynkowego u pracodawcy „A”. Podczas gdy u pracodawcy „B” wymiar jego urlopu wyniesie 17 dni (10/12 x 20 ≈ 17).

Analogicznie przedstawia się sprawa w przypadku zatrudnienia w trakcie roku kalendarzowego na tzw. zakładkę.

Przykład

Pracownik posiada ponad 10-letni staż pracy, który uprawnia go do 26 dni urlopu wypoczynkowego w skali roku kalendarzowego.

Był zatrudniony u pracodawcy „A” w okresie od 1 stycznia do 30 września 2018 r. na pełnym etacie. Natomiast u pracodawcy „B” podjął pracę 1 lipca 2018 r. i pracuje do dziś.

W takim układzie, wymiar jego urlopu u pracodawcy „A” wyniósł 20 dni (9/12 x 26 ≈ 20). Natomiast u pracodawcy „B” wyniósł 13 dni (6/12 x 26 = 13).

Skomentuj