Zmiany dla pracowników tymczasowych

Od 1 czerwca 2017 r. obowiązywać mają nowe regulacje w sprawie zatrudniania pracowników tymczasowych.

Dotychczasowe regulacje dotyczące zatrudniania pracowników tymczasowych, które określone są w ustawie z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 360), od 1 czerwca 2017 r. ulegną zmianie w związku z przyjętą przez Radę Ministrów ustawą o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw.

W obecnych czasach firmy coraz częściej korzystają z pracowników tymczasowych. Ta forma pracy, zdaniem pracodawców jest bardziej elastyczna i mniej obciążająca finansowo. Skutkiem tego jest stale rosnąca liczba agencji pracy tymczasowej oraz pracodawców użytkowników korzystających z ich usług. Jednocześnie częściej możemy napotkać informacje, że ta forma zatrudnienia jest coraz bardziej nadużywana oraz o naruszeniu praw pracowników tymczasowych.

Głównym celem projektowanych zmian jest przede wszystkim podniesienie standardów pracy tymczasowej, warunków zatrudnienia pracowników tymczasowych i bezpieczeństwa prawnego pracodawców użytkowników korzystających z usług agencji pracy tymczasowej, a także poprawa skuteczności kontroli przeprowadzanych przez Państwową Inspekcje Pracy.

Zakres zmian w pracy tymczasowej

1. Określenie maksymalnego okresu wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego na rzecz danego pracodawcy użytkownika niezależnie od tego czy jest on kierowany do pracy przez jedną czy kilka agencji

Agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować pracownika tymczasowego do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Jednocześnie pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.

Takie limity czasowe będą obowiązywały zarówno na podstawie umów o pracę, jaki i umów cywilnoprawnych.

Regulacja ta ma zostać wprowadzona ze względu na częste obchodzenie limitów wykonywania pracy tymczasowej, w tym wyeliminowania obecnych praktyk na rynku pracy polegających na tworzeniu kolejnych agencji jedynie w celu kierowania tego samego pracownika tymczasowego przez różne agencje pracy tymczasowej, do tego samego pracodawcy użytkownika z ominięciem ograniczeń czasowych przewidzianych w ustawie.

Obecnie w praktyce stosowana jest zasada, że pracownik, który zmienia agencję zatrudnienia po upływie 18 miesięcy, w rezultacie zatrudniany jest przez kolejną agencję u tego samego pracodawcy. W związku z czym praca tymczasowa staję się fikcją. Czerwcowa nowelizacja ma zapobiec stosowaniu tych praktyk.

2. Wprowadzenie większej ochrony pracownic w ciąży wykonujących pracę tymczasową, co oznaczać będzie stosowaniem do nich art. 177 § 3 Kodeksu pracy

W związku ze zmianami wprowadza się, przedłużenie do dnia porodu umowy, jeżeli do jej rozwiązania miałoby dojść po upływie trzeciego miesiąca ciąży. Dzięki tej zmianie możliwe stanie się pobieranie po porodzie zasiłku macierzyńskiego przez pracownicę.

Celem takiego rozwiązania jest zrównanie sytuacji prawnej pracownic w ciąży zatrudnionych na podstawie umów na czas określony na podstawie przepisów Kodeksu pracy i pracownic w ciąży wykonujących pracę tymczasową na podstawie przepisów ustawy.

3. Objęcie większą ochroną osób wykonujących pracę tymczasową na podstawie umów prawa cywilnego

Ze względu na objęcie pracy tymczasowej wykonywanej na podstawie umowy prawa cywilnego limitami czasowymi, proponuje się zobowiązać agencję pracy tymczasowej do tego, aby w dniu zakończenia wykonywania pracy tymczasowej na podstawie takiej umowy wydawała osobie wykonującej taką pracę zaświadczenie potwierdzające okres wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego na rzecz danego pracodawcy użytkownika, a jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie takiego zaświadczenia w tym terminie nie byłoby możliwe, powinno być ono w terminie kolejnych 7 dni przesłane lub doręczone osobie, która wykonywała pracę tymczasową lub osobie przez nią upoważnioną.

4. Wprowadzenie sankcji (kara grzywny od 1.000 do 30.000 złotych) za nieprzestrzeganie określonych przepisów ustawy przez agencję pracy tymczasowej albo pracodawcę użytkownika (np. naruszenie limitów czasowych pracy tymczasowej)

Wprowadzenie nowych regulacji określa odpowiedzialność wykroczeniową zarówno wobec agencji pracy tymczasowej, jak i pracodawcy użytkownika lub osób działających w ich imieniu – odpowiednio w zależności od winy.

W celu zwiększenia efektywności nowych rozwiązań, a także nieróżnicowania sankcji wobec pracodawców użytkowników i agencji pracy tymczasowej za wykroczenia przeciwko prawom pracownika tymczasowego, ustala się wysokość grzywny na takim samym poziomie, jak przewiduje to Kodeks pracy za wykroczenia przeciwko prawom pracownika – od 1 000 do 30 000 zł.

Co istotne, rozwiązania te stwarzają prawną możliwość ukarania danego podmiotu w przypadku ustalenia przez Państwową Inspekcję Pracy, że jest on winny naruszenia przepisów. Takim podmiotem może być agencja pracy tymczasowej albo pracodawca użytkownik, jak też możliwa jest sytuacja, gdy winnymi naruszenia prawa są oba te podmioty (każdy z osobna). Zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami, odpowiedzialność za dane wykroczenie ponosi wyłącznie podmiot, którego winę ustalono. Celem regulacji jest zatem ustalenie i ukaranie podmiotu winnego naruszenia przepisów. Nie wyklucza to jednak sytuacji, gdy wina będzie mogła być przypisana obu tym podmiotom.

5. Uszczegółowienie zasad obliczania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy pracownika tymczasowego oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Wprowadzenie nowych zasad ma zapewnić pracownikom tymczasowym porównywalne traktowanie z pracownikami własnymi pracodawcy użytkownika, z zachowaniem specyfiki zatrudnienia tymczasowego.

Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy ustalone będzie na podstawie:

a) dzielenia wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi tymczasowemu w okresie 3 miesięcy wykonywania pracy na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę lub umów o prace z daną agencją pracy tymczasowej, poprzedzający miesiąc kalendarzowy, w którym udzielono takiemu pracownikowi czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu, przez liczbę godzin pracy, w czasie których wykonywał on pracę w okresie tych 3 miesięcy.

b) wynik, czyli wynagrodzenie za jedną godzinę wykonywania pracy mnoży się przez liczbę godzin przypadających w czasie wolnym od pracy w dniach, w których pracownik tymczasowy wykonywałby pracę, gdyby nie korzystał z urlopu wypoczynkowego.

Regulacja zakłada także, aby pracownik tymczasowy mógł wykorzystać urlop wypoczynkowy w naturze, zamiast otrzymania ekwiwalentu pieniężnego, jeżeli będzie on kontynuować zatrudnienie w tej samej agencji pracy tymczasowej, która skieruje go do tego samego pracodawcy użytkownika, przy czym dotyczyłoby to przypadku zawarcia kolejnej umowy o pracę bezpośrednio po ustaniu poprzedniego zatrudnienia

6. Rozszerzenie ochrony procesowej pracowników tymczasowych

Pracownicy tymczasowi będą mogli, tak jak inni pracownicy, wybrać sąd pracy właściwy do rozpatrzenia ich roszczeń wobec agencji pracy tymczasowej. Jednocześnie zmiany określają rozszerzenie zakresu obowiązujących regulacji, stosowanych wobec osób wykonujących pracę na podstawie prawa cywilnego, co powinno poprawić warunki wykonywania pracy tymczasowej na podstawie takich umów.

7. Prowadzenie ewidencji osób wykonujących pracę tymczasową

Pracodawca użytkownik będzie musiał prowadzić ewidencję osób wykonujących pracę tymczasową na podstawie umów o pracę oraz na podstawie umów prawa cywilnego. Rozwiązanie to istotnie ułatwi kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących limitów czasowych korzystania z pracy tymczasowej przez pracodawcę użytkownika oraz podejmowania skutecznych kontroli przez inspektorów pracy.

8. Kontakt pracownika z przedstawicielami agencji

Nowelizacja przepisów zakłada, że agencje pracy tymczasowej zobowiązane są do przekazywania pracownikom tymczasowym informacji umożliwiających nawiązanie bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami agencji. Dzięki tej zmianie możliwy stanie się kontakt pomiędzy pracownikami tymczasowymi a pracodawcą, jakim formalnie jest agencja pracy tymczasowej.

 9. Postanowienia w celu zawarcia umowy o pracę tymczasową

Zmiany zakładają, że agencja pracy tymczasowej będzie musiała poinformować na piśmie osobę, której ma być powierzone wykonanie pracy tymczasowej (przed zawarciem z nią umowy o pracę) – treści uzgodnień pomiędzy agencją a pracodawcą użytkownikiem.

Takie rozwiązanie ma na celu zlikwidowanie nadużyć polegających na nieprzekazywaniu takich informacji przyszłemu pracownikowi albo przekazywaniu informacji niepełnej bądź ogólnikowej.

10. Niedyskryminacyjne wynagrodzenie pracowników tymczasowych

Nowelizacja zakłada umożliwienie agencji pracy tymczasowej ustalenie prawidłowego i niedyskryminującego wynagrodzenia pracownika tymczasowego.

Pracodawca zobowiązany będzie do przedstawienia agencji do wglądu (na jej wniosek) treści regulacji wewnętrznych, dotyczących wynagradzania pracowników oraz przekazywania jej informacji dotyczących zmian w zasadach wynagradzania pracowników.

11. Ograniczenia w zatrudnieniu pracowników tymczasowych do tego samego rodzaju pracy

Zmiany te polegają na doprecyzowaniu przepisów dotyczących prac, których nie można powierzać pracownikom tymczasowym. Chodzi w tym miejscu o wykonywanie prac tego samego rodzaju, jaką wcześniej wykonywał pracownik zatrudniony na stałe przez ostatnie 3 miesiące, a który został zwolniony przez pracodawcę użytkownika, z przyczyn od niego niezależnych. Dodatkowo, taka praca nie będzie mogła być wykonywana w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie, w której znajduje się lub znajdowała jednostka organizacyjna, w której zatrudniony był zwolniony pracownik.

Powyżej przedstawione regulacje mają obowiązywać od 1 czerwca 2017 r.

Skomentuj