Zimowa aura daje się nam ostatnio we znaki. Zimą właściciel nieruchomości musi zadbać o bezpieczeństwo mieszkańców i użytkowników obiektu. Jakie dokładanie obowiązki ma właściciel lub zarządca obiektu w okresie zimowym?

Właściciel lub zarządca budynku jest przede wszystkim zobowiązany do odśnieżania chodników znajdujących się na podlegającym mu terenie. Wynika to z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach .

Obowiązek odśnieżania związany jest z uprzątnięciem błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości. Istnieje wyjątek od tego przepisu, a mianowicie właściciel lub zarządca posesji nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych.

Odśnieżanie i wszelkie inne obowiązki w okresie zimowym nałożone na właściciela lub zarządcę budynku wynikają także z przepisów ustawy z dnia 4 lipca 1994 r. ‒ Prawo budowlane. Zgodnie z zapisami tej ustawy ‒ właściciel lub zarządca obiektu jest zobowiązany do zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziałujących na obiekt, takich jak: wyładowania atmosferyczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne lub inne zjawiska, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, które może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwo mienia lub zagrożenie dla środowiska.

Aby zobaczyć cały artykuł, wykup abonament oraz zaloguj się.

Mam już konto - zaloguj się

Login lub adres email

Hasło

Zapamiętaj mnie

Zaloguj

Zapomniałeś hasła?

Nie jesteś jeszcze Użytkownikiem Portalu Asystent BHP?

Już teraz poznaj Asystent BHP Portal i zacznij SLOW WORK – pracę we właściwym tempie…

• • bez pośpiechu,
  • bez ciągłego błądzenia w gąszczu regulacji prawnych,
  • bez błędów w interpretacji przepisów,
  • bez obawy o aktualizację dokumentów i przekazywanych treści,
    

a zyskasz CZAS dla siebie i dla Tych, na których Ci zależy!

SPRAWDŹ SZCZEGÓŁY

Nasze ceny

WYBIERZ NAJLEPSZĄ OPCJĘ

lll

MIESIĄC

75 ZŁ

wybieram

mmm

KWARTAŁ

190 ZŁ

wybieram

Bestseller

ROK

665 ZŁ

wybieram

CO ZAWIERA PORTAL

Przydatne narzędzia

• karty oceny ryzyka zawodowego
• aktywne druki
• bardzo duży wybór plakatów
• listy kontrolne, programy szkoleń i testy
• zakładka -  Zapytaj specjalistę

Zawsze aktualne

• akty prawne oraz ich ujednolicona treść po zmianach dostępne w ciągu 24 godzin od publikacji w Dz. U.
• wyroki Trybunału  Konstytucyjnego
• kalendarium zmian w prawie

Baza wiedzy

• pytania i odpowiedzi
• artykuły prasowe z zakresu prawa pracy i BHP
• ważne i przydatne statystyki
• omówienia zmieniających się przepisów
• bieżące komentarze do istotnych zmian w przepisach prawa pracy oraz BHP

Każdy zakład pracy powinien być wyposażony w instalację odgromową, która to pozwoli na bezpieczne wykonywanie pracy także w czasie burz i ulew.

Instalacje odgromowe (piorunochronne) obiektów budowlanych mają za zadanie przejęcie i odprowadzenie do ziemi ładunku wyładowania piorunowego. Służą one więc głównie do ochrony przed bezpośrednim uderzeniem pioruna w chroniony obiekt (ochrona zewnętrzna). Instalacje odgromowe odgrywają również rolę w zakresie ochrony wewnątrz obiektu przed skutkami rozpływu prądu pioruna w urządzeniu piorunochronnym (ochrona wewnętrzna).

W niektórych przypadkach do stosowania systemów ochrony odgromowej jesteśmy zobligowani poprzez rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W rozporządzeniu tym stwierdzono:

• zgodnie z § 53 ust. 2 budynek należy wyposażyć w instalację chroniącą od wyładowań atmosferycznych. Obowiązek ten odnosi się do budynków wyszczególnionych w Polskiej Normie dotyczącej ochrony odgromowej obiektów budowlanych;
• § 183 ust. 1 pkt. 10 dotyczący ochrony wewnętrznej stanowi, że w instalacjach elektrycznych należy stosować urządzenia ochrony przeciwprzepięciowej;
• § 184 ust. 1 zawiera zalecenie stosowania uziomów instalacji elektrycznej w postaci metalowych konstrukcji budynków, zbrojeń fundamentów oraz innych metalowych elementów umieszczonych w niezbrojonych fundamentach stanowiących sztuczny uziom fundamentowy.

Wymagania dotyczące ochrony odgromowej obiektów budowlanych określa czteroczęściowa norma serii PN-EN 62305.

Norma PN-EN 62305-2 wprowadza cztery klasy urządzenie piorunochronnego (LPS), które powinny być wybierane na podstawie oceny ryzyka powodowanego przez prądy piorunowe. Porównanie wyznaczonych wartości ryzyka z wartościami uznanymi za tolerowane pozwala ustalić potrzebę stosowania środków ochrony odgromowej i dobrać odpowiednią ich skuteczność.

W skład instalacji piorunochronnej obiektu budowlanego wchodzą:

• zwody przeznaczone do bezpośredniego przyjmowania wyładowań atmosferycznych;
• przewody odprowadzające, łączące zwody z przewodami uziemiającymi lub uziomem fundamentowym;
• przewody uziemiające łączące przewody odprowadzające z uziomem;
• uziomy, czyli elementy metolowe lub zespoły elementów metalowych umieszczone w gruncie i zapewniające z nim połączenie elektryczne.

Wymagane jest, aby w pierwszej kolejności jako elementy instalacji piorunochronnej wykorzystać naturalne elementy konstrukcyjne występujące w obiekcie. Jeżeli części naturalnych brak istnieje potrzeba ich uzupełnienia. W normie podane są szczegółowe zasady doboru poszczególnych sztucznych elementów instalacji.

Dla prawidłowej ochrony odgromowej budowli istotne znaczenie odgrywa dobór siatki zwodów, liczby przewodów odprowadzających, rezystancji uziomów i koordynacji urządzeń piorunochronnych z instalacjami elektrycznymi.

Zwodami mogą być przewodzące elementy konstrukcyjne obiektu tzw. zwody naturalne lub przewody umieszczone tylko w celach ochrony odgromowej, tzw. zwody sztuczne. W większości obiektów budowlanych są to zwody poziome niskie, które powinny być mocowane w sposób trwały na powierzchni dachu wykonanego z materiału niepalnego lub trudno zapalnego.

Norma podaje wymagania dotyczące układania zwodów nad dachami pokrytymi strzechą (wymóg zachowania odległości 0,15 m pomiędzy zwodem a pokryciem dachu), zalecenia dotyczące ochrony obiektów o wysokości powyżej 60 m przed wyładowaniami bocznymi oraz zasady wyznaczania wymaganych odstępów izolacyjnych dla eliminacji przeskoków iskrowych.

W normie PN-EN 62305 określono szczegółowe wymagania dotyczące odległości pomiędzy przewodami odprowadzającymi w zależności od klasy urządzenia piorunochronnego i zalecenia dotyczące mocowania tych przedmiotów.

Do celów ochrony odgromowej norma PN-EN 62305 wprowadza dwa typy uziomów:

• typ A, do którego należą uziomy pionowe oraz poziome dołączone do każdego z przewodów odprowadzających instalacji piorunochronnej;
• typ B, do którego zaliczamy uziomy otokowe, kratowe i fundamentowe.

W normie podane są zasady wyznaczania minimalnych wymiarów uziomów w zależności od klasy urządzenia piorunochronnego oraz rezystywności gruntu. 

Podstawa prawna:

1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065).

Wytyczne, które w ostatnim czasie są udostępniane m.in. przez Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczą wielu branż. W przypadku organizacji szkolenia także należy przestrzegać podstawowych wymogów sanitarnych.

W obecnym stanie prawnym istnieje możliwość organizacji zgromadzeń do 150 osób. Dlatego też podczas organizowania szkoleń m.in. otwartych, doskonalących czy zawodowych należy bezwzględnie przestrzegać ograniczeń i kontrolować liczbę osób przebywających na terenie tego wydarzenia. Poniżej prezentujemy ważne zalecenia dotyczące organizacji szkoleń w czasie trwającej nadal epidemii.

W dalszym ciągu, pomimo ściągania obostrzeń, nie przywrócono pełnego ruchu granicznego, dlatego obecnie realizuje się wyłącznie szkolenia na terenie kraju.

Podczas organizowania szkolenia należy zwrócić uwagę przede wszystkim na układ przestrzenny, czyli ustawienie krzeseł, stołów, biurka itp. Powinien być on zorganizowany w sposób:

• zapewniający zwiększenie fizycznej odległości między uczestnikami spotkania/wydarzenia na min. 2 metry,
• uniemożliwiający samodzielny wybór miejsca przez uczestnika szkolenia (miejsca/krzesła itp. powinny być specjalnie oznakowane i przypisane do danej osoby).

W miejscu, gdzie odbywa się szkolenie należy zapewnić odpowiednią liczbę dozowników z płynem do dezynfekcji rąk dla uczestników, a w szczególności: przy wejściach na teren spotkania, przy wejściu do wind, punktów gastronomicznych oraz przy wejściu/wyjściu do toalet.

Należy zapewnić regularne (kilka razy w ciągu dnia, nie rzadziej niż co godzinę, w zależności od liczby uczestników) czyszczenie powierzchni wspólnych, z którymi stykają się uczestnicy szkolenia, takich jak: toalety, windy, klamki, poręcze, blaty, oparcia krzeseł, włączniki świateł, przyciski itp.

Bardzo ważne jest również utrzymanie w pomieszczeniu, w którym odbywa się szkolenie, dobrej wentylacji, dlatego należy często je wietrzyć (szczególnie przed, jak i po samym szkoleniu) oraz kompleksowo myć/sprzątać przy wykorzystaniu odpowiednich środków czyszczących miejsce realizacji szkolenia (przed i po).

Należy także zorganizować strefę wejścia/ wyjścia na teren realizacji szkolenia zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• w widocznym miejscu przed wejściem na teren szkolenia powinna być umieszczona instrukcja dot. mycia rąk, zdejmowania i zakładania rękawiczek, zdejmowania i zakładania maseczki, a przy dozownikach z płynem do dezynfekcji – instrukcja prawidłowej dezynfekcji rąk;
• oczekiwanie w kolejce do wejścia na teren spotkania powinno umożliwiać min.
  2-metrową odległość pomiędzy uczestnikami;
• w ramach możliwości zapewnienie bezdotykowego wejścia na teren szkolenia np. otwarcie na stałe drzwi;
• należy maksymalnie jak jest to możliwe ograniczyć możliwość kontaktu osób wychodzących i wchodzących, ograniczyć możliwość zebrania się uczestników w ciągach komunikacyjnych w sposób uniemożliwiający zachowanie odpowiedniego dystansu.

W przypadku zorganizowania punktu rejestracji uczestników szkolenia należy posiłkować się następującymi wytycznymi:

• rekomenduje się rezygnację z punktu rejestracji uczestników szkolenia na rzecz wcześniejszej rejestracji online;
• w przypadku funkcjonowania punktu rejestracji uczestników należy ograniczyć czas przebywania w tym miejscu do minimum. Zaleca się wcześniejszą rejestrację online i maksymalne ograniczenie czynności operacyjnych przez pracowników punktu rejestracji;
• należy stosować min. 2 m odstępu pomiędzy uczestnikami oczekującymi na rejestrację poprzez np. komunikat słowny;
• dezynfekować powierzchnie lady w punkcie obsługi/ rejestracji nie rzadziej niż co godzinę. 

Organizator szkolenia powinien zorganizować szatnię/ punkt przechowywania bagażu w sposób następujący:

• zapewnienie możliwości samodzielnego wieszania okryć wierzchnich przez uczestników szkolenia;
• jeżeli jednak szatnie obsługiwane są przez pracowników to powinni oni zostać wyposażeni w środki ochrony indywidualnej, w tym maski lub przyłbice, rękawiczki oraz środki do dezynfekcji rąk;
• oczekiwanie w kolejce do szatni powinno umożliwiać min. 2-metrową odległość pomiędzy uczestnikami;
• w miarę możliwości okrycia wierzchnie powinny być wieszane na co drugim wieszaku, a wydawane przez obsługę numerki przyporządkowane do okrycia wierzchniego powinny być do użytku jednorazowego.

Jeżeli organizator szkolenia zapewnia uczestnikom posiłki i napoje, to powinny być one:

• serwowane przez obsługę (rezygnacja z tzw. bufetów);
• spożywane przez uczestników jedynie przy zachowaniu odpowiedniej odległości (min. 2 m dystansu pomiędzy siedziskami, stołami, stolikami koktajlowymi);
• w przypadku systemu zmianowego przy wydawaniu posiłków i napojów obsługa powinna po uprzednim wykorzystaniu przez daną osobę lub osoby krzesła/stołu/stolika, natychmiast zdezynfekować dany mebel stosując odpowiednie środki.

W ogólnodostępnych toaletach dla uczestników, ale także dla wykładowców, pracowników biorących udział przy organizacji szkolenia, należy:

• zapewnić płynne mydło, płyn do dezynfekcji rąk oraz ręczniki papierowe;
• wywiesić instrukcję dot. mycia rąk, zdejmowania i zakładania rękawiczek, maseczki oraz instrukcję prawidłowej dezynfekcji rąk.;
• zakazać używania suszarek do rąk;
• zwiększyć częstotliwość sprzątania i dezynfekcji toalet;
• przypominać o zasadzie 2 metrów odstępu pomiędzy osobami oczekującymi na skorzystanie z toalet.

Pozostałymi zaleceniami, którymi należy się kierować przy organizacji szkolenia to:

1. mierzenie temperatury u uczestników szkolenia za ich zgodą przez wyznaczone do tego osoby za pomocą bezdotykowego termometru lub kamer termowizyjnych;
2. obowiązkowe stosowanie przez uczestników oraz pracowników biorących udział przy organizacji szkolenia, środków ochrony osobistej – maseczki/przyłbicy i jednorazowych rękawiczek;
3. obowiązkowa dezynfekcja dłoni przez uczestników i pracowników przed wejściem na teren szkolenia;
4. zapewnienie w miejscu realizacji szkolenia odpowiedniej ilości środków ochrony osobistej w przypadku braku ich posiadania przez uczestników;
5. ograniczenie do minimum ilości personelu, pracowników do obsługi szkolenia;
6. przechowywanie śmieci i odpadów w pojemnikach zamkniętych, regularnie czyszczonych i dezynfekowanych;
7. przygotowanie procedury postępowania na wypadek wystąpienia sytuacji podejrzenia zakażenia i skuteczne poinstruowanie pracowników;
8. w przypadku wydarzenia/spotkania dla minimum 50 uczestników zapewnienie obecności w miejscu szkolenia zespołu ratownictwa medycznego przeszkolonego w zakresie COVID-19 i dysponującego pełnymi środkami ochrony osobistej;
9. uczestnik szkolenia powinien zostać wcześniej poinstruowany, że w przypadku wystąpienia niepokojących objawów w dniu spotkania nie powinien na nie przychodzić, powinien pozostać w domu, postępować zgodnie z zaleceniami Głównego Inspektora Sanitarnego oraz Ministerstwa Zdrowia i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem lub powiatową stacją sanitarno-epidemiologiczną, oddziałem zakaźnym, a w razie pogorszenia się stanu zdrowia zadzwonić pod nr 999 lub 112 i poinformować o swoich objawach.
10. wyznaczenie i przygotowanie (m.in. wyposażenie w środki ochrony indywidualnej i w płyn do dezynfekcji) pomieszczenia lub pokoju, w którym będzie można czasowo odizolować osobę w przypadku pojawienia się objawów chorobowych.

Podstawa prawna:

1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. poz. 964, 966, 991 i 1006).

Źródła pomocnicze:

1. Podstrona Serwisu Rzeczpospolitej Polskiej: https://www.gov.pl/web/rozwoj;
2. Strona internetowa Głównego Inspektora Sanitarnego: www.gis.gov.pl

Odpowiednia obsługa i użytkowanie instalacji sanitarnych, w tym wentylacji, wpływa na ograniczanie rozprzestrzeniania się choroby COVID-19 w środowisku pracy.

W przypadku każdej epidemii najważniejsze są sposoby rozprzestrzeniania się materiału zakaźnego. W przypadku COVID-19 zakłada się, że są dwie główne drogi zakażenia: drogą kropelkową (krople/cząsteczki powstające w trakcie kichania, kaszlu, mówienia) oraz przez kontakt powierzchniowy (nośnik np. dłoń-dłoń, dłoń-powierzchnia itd.).

Dla drogi powietrznej rozpoznane są dwa mechanizmy:

1. Transmisja przez bliski kontakt z dużymi kroplami (> 10 mikronów), które wydzielane są przez osoby zakażone i opadają na powierzchnię nie dalej niż 1-2 m od źródła. Krople te powstają w trakcie kaszlu lub kichania (kichanie zazwyczaj tworzy znacznie więcej kropli). Większość dużych kropli opada na pobliskie powierzchnie i przedmioty – takie jak stoły i biurka. Ludzie mogą się zarazić przez dotykanie skażonych powierzchni lub przedmiotów, a następnie dotykając oczu, nosa lub ust. Jeśli ludzie znajdują się w odległości 1-2 metrów od zarażonej osoby mogą zarazić się bezpośrednio, wdychając z powietrzem kropelki powstałe w trakcie kaszlu, kichania lub wdychanie przez zakażone osoby.
2. Transmisja w powietrzu przez małe krople (< 5 mikronów), które mogą unosić się w powietrzu przez kilka godzin i transportowane są na dalsze odległości. Takie krople powstają również w trakcie rozmowy, kaszlu i kichania. Małe cząsteczki (pozostałości kropelek) powstają z kropel, które odparowują (zazwyczaj w ciągu milisekund) i wysychają. Według badań cząsteczki koronawirusa mają rozmiar 80-160 nanometrów i pozostają aktywne do 3 godzin w normalnych warunkach powietrza wewnętrznego i przez 2-3 dni na powierzchniach w pomieszczeniach.  Tak małe cząsteczki wirusa mogą przemieszczać się w pomieszczeniu wraz ze strumieniem powietrza lub w instalacji wentylacyjnej w kanałach wyciągowych. Zachowanie odległości 1-2 m od zakażonej osoby może być niewystarczające. W takiej sytuacji użyteczna może być wentylacja, ponieważ usuwa większość cząsteczek.

Praktyczne zalecenia dotyczące pracy instalacji sanitarnych w czasach pandemii

1. Zwiększenie wydajności powietrza nawiewanego i wywiewnego

W budynkach wyposażonych w wentylację mechaniczną należy przedłużyć czas pracy wentylacji. W instalacjach pracujących w oparciu o programy czasowe należy zmienić harmonogramy, aby wentylacja załączała się kilka godzin wcześniej i wyłączała kilka godzin później niż przed pandemią. Najlepszym rozwiązaniem byłoby utrzymywanie ciągłej pracy wentylacji 24/7 z obniżeniem wydajności, kiedy w budynku nie przebywają ludzie. W okresie wiosennym kiedy zapotrzebowanie na ciepło i chłodzenie jest niewielkie takie założenie ma nieznaczny wpływ na zużycie energii, ale pomaga usunąć z budynku cząsteczki wirusa znajdujące się w powietrzu.

Zaleca się, aby nawiewać możliwie jak najwięcej świeżego powietrza. Podstawowym wskaźnikiem jest ilość powietrza na jedną osobę. Jeśli w wyniku racjonalnej organizacji pracy, ilość pracowników została ograniczona, nie należy ograniczać przestrzeni dla pozostałych pracowników, ale utrzymać, a nawet zwiększyć im przestrzeń między stanowiskami, tworząc sprzyjające warunki dla efektywnej wentylacji.

2. Częściej wietrzyć pomieszczenia

Ogólnym zaleceniem jest unikanie zatłoczonych i słabo wentylowanych pomieszczeń. W budynkach bez wentylacji mechanicznej zaleca się wietrzenie pomieszczeń przez otwieranie okien (znacznie częściej niż normalnie, nawet jeśli będzie to powodować dyskomfort termiczny). Przewietrzenie przez otwarte okna jest jedynym skutecznym sposobem zwiększania wymiany powietrza. Należy otworzyć okno na około 15 minut po wejściu do pomieszczenia (szczególnie jeśli w pomieszczeniu przebywały wcześniej osoby). Również w budynkach z wentylacją mechaniczną przewietrzenie przez otwieranie okien będzie skutecznym sposobem dodatkowego zwiększania wymiany powietrza.

Otwieranie okien w pomieszczeniach toalet z naturalnym systemem wentylacji lub mechaniczną wentylacją ciągową może spowodować przepływ zanieczyszczonego powietrza z toalet do innych pomieszczeń, z powodu wytworzenia się ciągu wstecznego. Nie jest zalecane otwieranie okien w toaletach. Jeśli system wentylacji toalet jest na tyle niesprawny, że nie można uniknąć otwierania okien, należy zapewnić otwarte okna również w pozostałych częściach budynku, uniemożliwiając przepływ powietrza przez cały budynek.

3. Nawilżanie i klimatyzacja nie mają szczególnego wpływu

Przenoszenie niektórych wirusów w budynku można ograniczyć, zmieniając temperaturę i wilgotność powietrza. Niestety w przypadku COVID-19 jest to niemożliwe, ponieważ SARS-CoV-2 jest odporny na zmiany warunków klimatycznych i podatny tylko na bardzo wysoką wilgotność względną powyżej 80% i temperaturę powyżej 30°C, co z kolei jest nieosiągalne i niewskazane dla pomieszczeń z innych względów (komfort cieplny, prawne uregulowania dot. maksymalnej temperatury w pomieszczeniach pracy).

Kropelki z którymi mamy w tym przypadku do czynienia (0.5 – 10 mikronów) będą odparowywać w każdych warunkach wilgotnościowych. Górne drogi oddechowe i błony śluzowe są bardziej wrażliwe na infekcje przy małej wilgotności powietrza do około 30% RH. Ta pośrednia potrzeba nawilżania nie ma znaczenia w przypadku COVID-19 biorąc pod uwagę obecną porę roku i warunki klimatyczne (od marca, warunki wilgotnościowe w budynkach w Europie przekraczają 30% RH bez nawilżania).

4. Bezpieczeństwo używania urządzeń odzysku ciepła

W niektórych przypadkach cząsteczki wirusa z powietrza wywiewanego mogą ponownie wrócić do pomieszczeń. W urządzeniach odzysku ciepła w wyniku tzw. przecieku może nastąpić przeniesienie wirusa przyczepionego do cząsteczek znajdujących się w powietrzu wywiewanym do powietrza nawiewanego. W obrotowych wymiennikach odzysku ciepła cząsteczki osadzają się na jego powierzchni po stronie powietrza wywiewanego, a następnie mogą zostać ponownie porwane przy jego obrocie przez powietrze nawiewane. Dlatego zaleca się tymczasowe wyłączenie wymiennika obrotowego na czas trwania zagrożenia wirusem SARS-CoV-2.

5. Nie używać recyrkulacji

Ponowne zanieczyszczenie powietrza cząsteczkami wirusa może nastąpić w przypadku, gdy centralna wentylacja wyposażona jest w sekcję recyrkulacji lub mieszania. Zaleca się niestosowanie recyrkulacji powietrza w trakcie trwania zagrożenia wirusem SARS-CoV-2, należy zamknąć przepustnicę recyrkulacji (z poziomu sterowania lub ręcznie). Jeżeli wyłączenie sekcji recyrkulacji prowadzi do ograniczenia wydajności systemu ogrzewania lub chłodzenia, należy przedłożyć ochronę zanieczyszczeniem wtórnym powietrza i ochronę zdrowia publicznego nad komfort cieplny pomieszczeń.

6. ​​​Czyszczenie kanałów wentylacyjnych nie ma praktycznego uzasadnienia

Czyszczenie kanałów nie zapobiega przenoszeniu się infekcji między pomieszczeniami, ponieważ system wentylacji nie jest źródłem zanieczyszczenia, jeśli zostaną wprowadzone powyższe zalecenia w zakresie odzysku ciepła i recyrkulacji. Wirusy znajdujące się w małych cząsteczkach nie będą osiadać w kanałach wentylacyjnych, tylko będą transportowane wraz ze strumieniem powietrza. Dlatego nie należy wprowadzać zmian w ustalonym harmonogramie czyszczenia i konserwacji instalacji.

7. Wymiana filtrów powietrza świeżego nie jest wymagana

W przypadku wymiany filtrów można stosować standardowe okresy konserwacji. Zabrudzone filtry nie są źródłem zanieczyszczenia, ale ograniczają przepływ świeżego powietrza, co ma negatywny wpływ na jakość powietrza w pomieszczeniu. Dlatego filtry można wymieniać według standardowego harmonogramu zgodnie ze wzrostem ciśnienia, przekroczeniu czasu serwisowego lub ustalonego kalendarza wymian.

8. Pomieszczeniowe oczyszczacze powietrza mogą sprawdzić się w szczególnych przypadkach

Oczyszczacze powietrza skutecznie usuwają cząsteczki z powietrza, dając podobny efekt jak wentylacja. Do pełnej efektywności oczyszczacz musiałby posiadać filtr klasy HEPA. Urządzenia wykorzystujące filtry elektrostatyczne będą również odpowiednie. Niestety większość oczyszczaczy w przystępnych cenach nie posiada wystarczającej skuteczności. Z uwagi na ograniczony przepływ powietrza przez oczyszczacz, powierzchnia pomieszczenia dla jakiej będą skuteczne, jest zwykle niewielka i nie przekracza 10 m². Jeśli już ktoś decyduje się na wykorzystanie oczyszczacza powietrza (zwiększanie dotychczasowej wentylacji pomieszczeń będzie bardziej skuteczne), zaleca się umieszczenie go bezpośrednio w strefie przebywania, gdzie oddychamy. Specjalne lampy UV montowane w systemach wentylacji na powietrzu nawiewanym lub bezpośrednio w pomieszczeniach są również skutecznym zabezpieczeniem, ponieważ zabijają wirusy i bakterie, ale zazwyczaj przeznaczone są tylko do zastosowań w pomieszczeniach służby zdrowia.

9. Użytkowanie desek sedesowych

Jeśli miska ustępowa wyposażona jest w deskę sedesową, zaleca się spuszczanie wody przy zamkniętej desce w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się kropel i ich pozostałości w powietrzu.

Źródło:

1. Strona internetowa Federacji Europejskich Stowarzyszeń Ogrzewania, Wentylacji i Klimatyzacji: www.rehva.eu

Tekst oryginalny w języku angielskim: https://www.rehva.eu/fileadmin/user_upload/REHVA_COVID-19_guidance_document_ver2_20200403_1.pdf

W związku z ograniczeniem rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2 Główny Inspektor Sanitarny wydał zalecenia dla zarządzających budynkami mieszkalnymi.

Zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi właściciel, posiadacz lub zarządzający nieruchomością są obowiązani utrzymywać ją w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym.

W związku z obecną sytuacją epidemiologiczną powyższy obowiązek obejmuje podejmowanie przez właścicieli, posiadaczy lub zarządzających nieruchomościami działań mających na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2.

Dezynfekcja – jako podstawa działań zarządzających budynkami

Poza standardowym myciem zalecana jest dezynfekcja uprzednio umytych:

• przestrzeni wspólnych w budynku (podłóg, schodów, wnętrz wind itp.),
• powierzchni dotykowych (klamek, poręczy, uchwytów, domofonów, przycisków w windach, skrzynek pocztowych itp.).

Częstotliwość przeprowadzania dezynfekcji oraz przedział czasowy pomiędzy poszczególnymi czynnościami dezynfekującymi powinny być poprzedzone analizą uwzględniającą następujące czynniki:

• specyfikę obiektu, w tym wielkość i rodzaj obiektu (otwarty czy zamknięty),
• średnią liczbę osób przemieszczających się w częściach wspólnych,
• rodzaj powierzchni, z którymi stykają się osoby (klamki, poręcze, uchwyty, krzesła, ławki, oparcia),
• możliwość wietrzenia pomieszczenia, części wspólnych np. przez otwarcie okien,
• metod i rodzajów środków stosowanych do dezynfekcji.

Środki do dezynfekcji

Ze względu na obecne zagrożenie epidemiologiczne wykaz produktów jest na bieżąco aktualizowany ma stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Należy zwracać uwagę na informacje zamieszczane na opakowaniu produktu biobójczego, które powinny dotyczyć:

• zakresu stosowania produktu biobójczego (do jakich powierzchni produkt jest przeznaczony),
• zaleceń dotyczących stosowania, dawki lub ilości,
• zaleceń dotyczących bezpiecznego postępowania z odpadami produktu biobójczego i jego opakowaniem,
• numeru serii i daty ważności produktu biobójczego,
• czasu, po którym dana powierzchnia zostanie zdezynfekowana; czasu, po którym należy powtórzyć dezynfekcję; czas, po którym można ponownie używać zdezynfekowane rzeczy/powierzchnie; lub czasu, po jakim ludzie lub zwierzęta mogą przebywać w zdezynfekowanym pomieszczeniu, terenie,
• niezbędnego czasu wentylacji pomieszczeń, w których ma być zastosowany produkt biobójczy, odpowiedniego czyszczenia sprzętu służącego do wykonania zabiegów, szczegółowych środków ostrożności, jakie należy zachować w czasie wykonywania zabiegów, przechowywania i transportu.

Na podstawie raportu technicznego Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli (ECDC) z dnia 18 lutego 2020 r. określającego wskazówki dotyczące oczyszczania pomieszczeń i przestrzeni publicznych innych niż należące do opieki zdrowotnej, do dezynfekcji:

• zalecanie jest m.in. zastosowanie 0,1% podchlorynu sodu, po oczyszczeniu powierzchni neutralnym detergentem,
• w przypadku powierzchni, które mogą zostać uszkodzone przez podchloryn sodu, zalecane jest zastosowanie etanolu o stężeniu 70% (również po oczyszczeniu powierzchni neutralnym detergentem),
• podstawowe środki stosowane w celu zwalczania wirusa SARS-CoV-2 powinny obejmować aminy IV-rzędowe, etanol, podchloryn sodu (nie jest natomiast zalecane stosowanie formaldehydu, gdyż wskazuje on działanie kancerogenne).

Zalecenia dotyczące wykonywania usług przez pracowników technicznych

Zalecane jest odłożenie wizyt pracowników technicznych w lokalach w przypadkach, gdy wizyta nie ma charakteru interwencyjnego (np. w przypadku awarii) i nie jest niezbędna do zapewnienia bezpieczeństwa oraz potrzeb bytowych osób przebywających w lokalu.

Przed umówieniem się na wykonanie usługi czy też przy wezwaniu należy zapytać wzywających, czy są w trakcie izolacji lub kwarantanny.

W przypadku wykonywania usług w lokalach, w których nie przebywają osoby będące w trakcie izolacji lub kwarantanny, przy wchodzeniu do lokali zalecane jest przestrzeganie następujących zasad:

1. Należy poprosić lokatorów o przewietrzenie (w miarę możliwości) lokalu przed wizytą pracowników wykonujących usługi; nie zaleca się używania w tym czasie klimatyzacji.
2. Należy poprosić lokatorów o zdezynfekowanie klamek drzwi wejściowych i w lokalu przed wizytą pracowników technicznych.
3. Należy zdezynfekować ręce przed wejściem do budynku/mieszkania.
4. Należy przestrzegać zasad bezpiecznej odległości (2 m) pomiędzy osobami przebywającymi w pomieszczeniu, w którym praca jest wykonywana.
5. Należy stosować środki ochrony osobistej (osłona ust i nosa, jednorazowe rękawiczki lub dezynfekcja rąk, a także nieprzemakalny kombinezon/fartuch z długim rękawem wiązany z tyłu – w razie potrzeby i w zależności od specyfiki prac).
6. Po zakończeniu czynności w lokalu jednorazowe rękawiczki wyrzucić do kosza na odpady zmieszane – umyć ręce wodą z mydłem lub zdezynfekować je środkiem na bazie alkoholu (min. 60%).
7. Obowiązek stosowania środków do ochrony rąk jest wyłączony przy pracach, które nie mogą być wykonywane przy ich użyciu lub gdy jest to znacznie utrudnione.

W przypadku przebywających w lokalu osób będących w trakcie kwarantanny lub izolacji, a gdy wykonywanie usługi jest konieczne dodatkowo, oprócz wskazanych powyżej zaleceń:

• należy poprosić lokatorów o przejście do pomieszczenia, do którego pracownik techniczny nie będzie zmuszony wchodzić,
• zalecane jest, aby pracownicy techniczni wykonujący usługi w takim lokalu byli wyposażeni w następujące środki ochrony indywidualnej:

1. kombinezon albo długi fartuch ochronny (jeśli wymaga tego charakter pracy);
2. jednorazową maskę zakrywająca otwory oddechowe z filtrem co najmniej klasy N95/FFP2;
3. gogle lub przyłbicę ochronną;
4. jednorazowe rękawice.

Odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki, jak również ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy.

Do obowiązków pracodawcy należy m.in.:

• reagowanie na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowanie środków podejmowanych w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy,
• dostarczanie pracownikom środków ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach,
• zapewnienie, aby stosowane środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe, oraz zapewnienie ich prania, konserwacji, naprawy, odpylania i odkażania.

Podstawa prawna:

1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495),
2. Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm.).

Źródło:

1. www.gis.gov.pl

Główny Inspektor Sanitarny opublikował szczegółowe wytyczne przeciwepidemiczne m.in. dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkole podstawowej i żłobków, które to wznowią działalność 6 maja.

Najważniejszymi wytycznymi jest oczywiście dbanie o zachowanie odpowiedniego dystansu społecznego, higienę oraz o dezynfekcję pomieszczeń i sprzętu.

Jedna grupa dzieci powinna przebywać w wyznaczonej i stałej sali, która przynajmniej raz na godzinę będzie wietrzona. Grupy dzieci nie powinny stykać się ze sobą. Mogą liczyć maksymalnie 12 dzieci, a w pewnych uzasadnionych przypadkach, za zgodą organu prowadzącego, można ją powiększyć o nie więcej niż dwoje dzieci. Sanepid zaleca, by do grupy przyporządkowani byli ci sami opiekunowie.

Minimalna przestrzeń do wypoczynku, zabawy i zajęć dla dzieci w sali nie może być mniejsza niż 4 m² na jedno dziecko i każdego opiekuna. GIS wyjaśnia, że do przestrzeni tej nie wlicza się pomieszczenia lub pomieszczeń kuchni, zbiorowego żywienia, pomocniczych (ciągów komunikacji wewnętrznej, pomieszczeń porządkowych, magazynowych, higienicznosanitarnych, np. łazienek i ustępów). Nie należy sumować powierzchni sal dla dzieci i przeliczać łącznej jej powierzchni na limit miejsc. Powierzchnię każdej sali wylicza się z uwzględnieniem mebli i innych sprzętów w niej się znajdujących.

Dodatkowo w sali, w której przebywać będą dzieci, nie może być zabawek, przedmiotów, sprzętów, których nie można skutecznie uprać lub dezynfekować (np. pluszowe zabawki), a wykorzystywane przybory sportowe – piłki, skakanki, obręcze dokładnie czyścić lub dezynfekować. Dzieci zaś nie powinny przynosić ze sobą niepotrzebnych przedmiotów i zabawek.

Opiekunowie między sobą powinni zachować dystans społeczny wynoszący minimalnie 1,5 m, a osoby przyprowadzające i odbierające dzieci nie powinny podchodzić do osób tam przebywających, zarówno do dzieci, jak i dorosłych bliżej niż na 2 m. Obowiązuje też zasada, że na 15 m² w placówce powinien przebywać jeden rodzic z dzieckiem.

Natomiast personel pomocniczy i kuchenny nie może kontaktować się z dziećmi i z opiekunami grup.

Sanepid podkreśla, że do przedszkola czy żłobka mogą uczęszczać tylko dzieci zdrowe, bez objawów chorobowych sugerujących chorobę zakaźną. Również opiekunowie muszą być zdrowi. Gdy w domu przebywa osoba na kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych nie wolno przyprowadzać dziecka do placówki.

Jeżeli chodzi o osoby trzecie, to powinny w placówce przebywać tylko w uzasadnionych przypadkach przy zachowaniu wszelkich środków ostrożności – osłona ust i nosa, rękawiczki jednorazowe, dezynfekcja rąk.

Sanepid rekomenduje też zakup przynajmniej jednego termometru na grupę, najlepiej bezdotykowego. Dodatkowo zaleca placówce, by miała zapewnioną możliwość szybkiego kontaktu z opiekunami lub z rodzicami dzieci. Powinna też otrzymać ich zgodę na zmierzenie temperatury ich dziecku, gdyby wystąpiły u niego niepokojące objawy chorobowe. Gdyby coś takiego jednak miało miejsce, należy je odizolować w odrębnym pomieszczeniu lub w wyznaczonym miejscu z zapewnieniem minimum 2 m odległości od innych osób i niezwłocznie poprosić opiekunów, aby je odebrali.

Ponadto dzieci powinny przebywać na świeżym powietrzu na terenie placówki, przy zachowaniu możliwie maksymalnej odległości, zmianowości grup, a sprzęt na placu zabaw lub boisku powinien być regularnie czyszczony z użyciem detergentu lub dezynfekowany. Jeśli nie ma takiej możliwości, należy zabezpieczyć go przed używaniem.

GIS nie rekomenduje wychodzenia grup dzieci poza teren podmiotu np. na spacer do parku.

Przede wszystkim uwagę należy zwracać na odpowiednią higienę, czyszczenie i dezynfekcję pomieszczeń i powierzchni. Już przed wejściem do budynku powinien znajdować się płyn dezynfekujący wraz z informacją o obowiązkowym dezynfekowaniu rąk przez wchodzące osoby dorosłe. Pilnować też należy, by każdy rodzic czy opiekun miał rękawiczki ochronne, zakryty nos i usta.

Zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego ważny jest też monitoring codziennych prac porządkowych, ze szczególnym uwzględnieniem utrzymywania w czystości ciągów komunikacyjnych, dezynfekcji powierzchni dotykowych – poręczy, klamek i powierzchni płaskich, w tym blatów w salach i w pomieszczeniach spożywania posiłków, klawiatury, włączników. Wskazuje, że przeprowadzając dezynfekcję, należy ściśle przestrzegać zaleceń producenta znajdujących się na opakowaniu środka do dezynfekcji. Należy zwracać uwagę na przestrzeganie czasu niezbędnego do wywietrzenia dezynfekowanych pomieszczeń, przedmiotów tak, aby dzieci nie były narażone na wdychanie oparów środków służących do dezynfekcji.

Personel opiekujący się dziećmi i pozostali pracownicy powinni być zaopatrzeni w indywidualne środki ochrony osobistej – jednorazowe rękawiczki, maseczki na usta i nos, a także fartuchy z długim rękawem (do użycia w razie konieczności np. przeprowadzania zabiegów higienicznych u dziecka). Zaleca się wywieszenie w pomieszczeniach sanitarno-higienicznych plakatów z zasadami prawidłowego mycia rąk oraz instrukcji przy dozownikach z płynem do dezynfekcji. Należy też zapewnić bieżącą dezynfekcję toalet.

Główny Inspektor Sanitarny daje wytyczne również co do zasad w przygotowywaniu, dostarczaniu i spożywaniu posiłków. Nie można korzystać z fontann i źródełek wody pitnej, a dzieci powinny korzystać z innych dystrybutorów wody pod okiem opiekuna. Zalecenia higieniczne w przypadku innych dystrybutorów wody zostały wskazane na stronie internetowej GIS.

Przy organizacji żywienia (stołówka, kuchnia) w instytucji, obok warunków higienicznych wymaganych przepisami prawa, odnoszących się do funkcjonowania żywienia zbiorowego, dodatkowo wprowadzić należy zasady szczególnej ostrożności dotyczące zabezpieczenia epidemiologicznego pracowników. W miarę możliwości zapewnić odległość stanowisk pracy, a jeśli to niemożliwe – środki ochrony osobistej, płyny dezynfekujące do czyszczenia powierzchni i sprzętów. Szczególnie też należy zwracać uwagę na utrzymanie wysokiej higieny, mycia i dezynfekcji stanowisk pracy, opakowań produktów, sprzętu kuchennego, naczyń stołowych i sztućców.

Zalecane jest zmianowe wydawanie posiłków, czyszczenie blatów stołów i poręczy krzeseł po każdej grupie. Wielorazowe naczynia i sztućce należy myć w zmywarce z dodatkiem detergentu, w temperaturze minimum 60°C lub je wyparzać. Dostawcy cateringu powinni dostarczać je w pojemnikach wraz ze sztućcami jednorazowymi. Posiłki powinny być spożywane w miejscach do tego przeznaczonych.

Sanepid wydał też wytyczne dotyczące postępowania w przypadku podejrzenia zakażenia COVID-19 wśród personelu placówki, podkreślając przy tym, że do pracy muszą przychodzić osoby zdrowe, bez jakichkolwiek objawów wskazujących na chorobę zakaźną. W pracę z dziećmi powinny być zaangażowane osoby poniżej 60 lat, bez żadnych problemów zdrowotnych. Należy wyznaczyć i przygotować (m.in. wyposażenie w środki ochrony i płyn dezynfekujący) pomieszczenie lub wydzielić obszar, w którym będzie można odizolować osobę w razie zdiagnozowania objawów chorobowych oraz przygotować procedurę postępowania na wypadek zakażenia koronawirusem lub zachorowania na COVID-19. Sanepid zauważył też, że w razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się po poradę lub konsultację do właściwej powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej.

Źródło:

1. Wytyczne przeciwepidemiczne Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 kwietnia 2020 r. dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkole podstawowej i innych form wychowania przedszkolnego oraz instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, wydane na podstawie art. 8a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 59 oraz z 2020 r. poz. 322, 374 i 567).

4 maja działalność wznowią obiekty handlowe o powierzchni powyżej 2000 m kw. (galerie handlowe, parki handlowe). W obiektach tych będą obowiązywały zasady bezpieczeństwa w związku z trwającą nadal epidemią koronawirusa.

Po weekendzie majowym będziemy mogli robić zakupy w galeriach handlowych, jednak przy zachowaniu odpowiednich zasad bezpieczeństwa, które obowiązują do odwołania w związku z epidemią wirusa SARS-CoV-2. Zasady te dotyczą zarówno klientów, jak i pracowników obiektów handlowych. Wytyczne w tym kierunku przygotowało Ministerstwo Rozwoju we współpracy z Głównym Inspektorem Sanitarnym. Jak podaje resort procedury mają m.in. zwiększyć bezpieczeństwo pracowników galerii handlowych i ograniczyć liczbę kontaktów na ich terenie.

Zasady bezpieczeństwa dotyczące pracowników i obsługi obiektów handlowych 

Pracownicy, którzy nie wymagają fizycznej obecności w siedzibie obiektu handlowego powinni wykonywać swój zakres obowiązków zdalnie, tak długo jak to będzie możliwe. Kierownictwo powinno mieć to na uwadze podczas podziału zadań realizowanych  przez pracowników obiektu handlowego. Oprócz tego w obiektach handlowych powinny być spełnione następujące zasady bezpieczeństwa:

1. organizacja stanowisk pracy z uwzględnieniem wymaganego dystansu społecznego między pracownikami (minimum 2 m);
2. organizacja trybu pracy z uwzględnieniem systemu zmianowego i rotacyjnego oraz niezbędnej rezerwy kadrowej, na wypadek wzrostu ryzyka epidemicznego (działania rekomendowane);
3. zapewnienie służbom porządkowym oraz pracownikom mającym bezpośredni kontakt z klientami dostęp do środków ochrony indywidualnej (maseczki ochronne, rękawice jednorazowe) oraz preparatów do dezynfekcji rąk;
4. w miarę możliwości wietrzenie nieklimatyzowanych pomieszczeń;
5. ograniczenie do niezbędnego minimum spotkań i narad wewnętrznych; spotkania powinny być przeprowadzane przy otwartych oknach, z zachowaniem rekomendowanych przez służby sanitarne odległości  pomiędzy osobami (minimum 2 m); preferowany kontakt telefoniczny oraz mailowy;
6. ograniczenie korzystania przez pracowników z przestrzeni wspólnych, w tym:

• wprowadzenie różnych godzin przerw,
• zmniejszenie liczby pracowników korzystających ze wspólnych obszarów w danym czasie (np. przez rozłożenie przerw na posiłki).

7. objęcie szczególną troską pracowników z grup bardziej narażonych na ryzyko epidemiczne – jeśli to możliwe nieangażowanie w bezpośredni kontakt z klientem osób powyżej 60. roku życia oraz przewlekle chorych;
8. przygotowanie procedury postępowania na wypadek wystąpienia sytuacji podejrzenia zakażenia i skuteczne poinstruowanie pracowników;
9. pracownicy /obsługa powinni zostać poinstruowani, że w przypadku wystąpienia niepokojących objawów nie powinni przychodzić do pracy, powinni pozostać w domu i skontaktować się telefonicznie ze stacją sanitarno-epidemiologiczną, oddziałem zakaźnym, a w razie pogarszania się stanu zdrowia zadzwonić pod nr 999 lub 112 i poinformować, że mogą być zakażeni koronawirusem;
10. zaleca się bieżące śledzenie informacji Głównego Inspektora Sanitarnego i Ministra Zdrowia, a także obowiązujących przepisów prawa;
11. w przypadku wystąpienia u pracownika wykonującego swoje zadania na stanowisku pracy niepokojących objawów sugerujących zakażenie koronawirusem należy:

• niezwłocznie odsunąć go od pracy i odesłać transportem indywidualnym do domu;
• powiadomić właściwą miejscowo powiatową stację sanitarno-epidemiologiczną i stosować się ściśle do wydawanych instrukcji i poleceń;
• pracownik powinien oczekiwać na transport w wyznaczonym pomieszczeniu, w którym jest możliwe czasowe odizolowanie go od innych osób;
• zaleca się ustalenie obszaru, w którym poruszał się i przebywał pracownik, przeprowadzenie rutynowego sprzątania, zgodnie z procedurami zakładowymi oraz zdezynfekowanie powierzchni dotykowych (klamki, poręcze, uchwyty itp.);
• rekomenduje się stosowanie się do zaleceń państwowego powiatowego inspektora sanitarnego przy ustalaniu, czy należy wdrożyć dodatkowe procedury biorąc pod uwagę zaistniały przypadek.

Wytyczne dla pracowników:

• Przed rozpoczęciem pracy, tuż po przyjściu do pracy obowiązkowo należy umyć ręce wodą z mydłem.
• Nosić osłonę nosa i ust, ewentualnie przyłbicę oraz rękawice ochronne podczas wykonywania obowiązków. 
• Zachować bezpieczną odległość od rozmówcy i współpracowników (rekomendowane są 2 metry).
• Regularnie często i dokładnie myć ręce wodą z mydłem zgodnie z instrukcją znajdującą się przy umywalce i dezynfekować osuszone dłonie środkiem na bazie alkoholu (min. 60%).
• Podczas kaszlu i kichania zakryć usta i nos zgiętym łokciem lub chusteczką – jak najszybciej wyrzucić chusteczkę do zamkniętego kosza i umyć ręce.
• Starać się nie dotykać dłońmi okolic twarzy, zwłaszcza ust, nosa i oczu.
• Dołożyć wszelkich starań, aby stanowiska pracy były czyste i higieniczne, szczególnie po zakończonym dniu pracy. Należy pamiętać o dezynfekcji powierzchni dotykowych jak słuchawka telefonu, klawiatura i myszka, włączniki świateł czy biurka.
• Regularnie (kilka razy w ciągu dnia) czyścić powierzchnie wspólne, z którymi stykają się klienci, np. klamki drzwi wejściowych, poręcze, blaty, oparcia krzeseł.
• Unikać dojazdów do pracy środkami komunikacji publicznej, jeżeli istnieje taka możliwość.

Zachowanie zasad bezpieczeństwa w tzw. ciągach komunikacyjnych oraz usługach

1. utrzymanie odległości społecznej przynajmniej 2 m pomiędzy klientami galerii handlowej (komunikacja do klientów; rekomendowane naklejki taśmowe przy kasach na podłodze w odległości co 2 metry);
2. obowiązek zasłaniania ust i nosa (maseczką lub innym materiałem) przez każdą osobę przebywającą w galerii, zgodnie z obowiązującym prawem;
3. zapewnienie możliwości zakupu maseczek w przynajmniej jednym sklepie będącym na terenie obiektu handlowego lub punkcie ustanowionym przez zarządcę obiektu, w tym umieszczenie stosownego komunikatu przy wejściu o takiej możliwości ze wskazaniem lokalizacji takiego sklepu, ewentualnie ustawienie automatów do kupowania maseczek;
4. obiekt handlowy zobowiązany jest przestrzegać obowiązujących przepisów prawa odnoszących się do maksymalnej liczby osób mogącej przebywać na terenie obiektu i/lub w obszarze danego lokalu handlowego (1 osoba na 15 m² powierzchni handlowej);
5. w zależności od konstrukcji danego obiektu uruchomienie jak największej liczby wejść oraz zlikwidowanie barier, umożliwiając bezkontaktowe przechodzenie przez portale, w miarę możliwości również w toaletach, lub uruchomienie bezkolizyjnej organizacji wejścia i wyjścia do obiektu na zasadzie jedno wejście – jedno wyjście, by móc liczyć klientów;
6. umożliwienie prowadzenia działalności wszystkim sklepom z wyłączeniem:

• stref aktywności fizycznej (siłownie, sale i place zabaw, parki trampolin);
• stref gier;
• kin;
• wysp handlowych, również gastronomicznych.

7. zainstalowanie możliwie dużej liczby pojemników z preparatem dezynfekcyjnym przy wszystkich  wejściach (również do placówek wewnątrz), w toaletach, przy kasach;
8. obowiązek noszenia przez klientów w sklepach rękawiczek jednorazowych (lub rękawiczek foliowych) zapewnionych przez operatora danego sklepu;
9. komunikaty przez system dźwiękowy, systemy audiowizualne i inne systemu komunikacji z klientem na terenie galerii handlowej dot. zachowania odległości między kolejnymi osobami, unikania skupisk ludzi, noszenia osłon ust i nosa oraz przestrzegania zasad higieny;
10. rezygnacja z roznoszenia ulotek, wydarzeń promocyjnych i innych akcji na terenie obiektów handlowych, które mogą sprzyjać tworzeniu się skupisk ludzi;
11. wyłączenie z działalności stref relaksu oraz stref odpoczynku (włączając w to ławki);
12. określenie maksymalnej liczby osób mogących przebywać w windzie (maksymalna liczba osób podzielona przez 3, z wyłączeniem rodzin), co powinno być jasno zakomunikowane przy wejściu do windy;
13. zakaz spożywania jakichkolwiek posiłków i produktów w przestrzeni komunikacyjnej poza wydzieloną strefą gastronomiczną (o ile nie są wyłączone przepisami prawa), celem minimalizacji zakażenia;
14. wyłączenie z użytku, lub dokładne czyszczenie, po każdym kliencie, środkami chemicznymi, przebieralni w sklepach na terenie obiektu handlowego;
15. zaleca się utrzymywanie rygorystycznych zasad w zakresie wysokiej krotności wymiany powietrza w obiekcie, poprzez doprowadzanie do obiektu (w miarę możliwości technicznych) głównie świeżego – atmosferycznego odpowiednio uzdatnionego powietrza z możliwie jak najmniejszym dodatkiem powietrza z systemu cyrkulacji, a następnie usunięcie zużytego powietrza na zewnątrz obiektu. Nie należy stosować wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła – rekuperacji;
16. wprowadzenie odpowiednich procedur dla personelu w zakresie zwiększonej częstotliwości czyszczenia i dezynfekcji, ze szczególnym uwzględnieniem toalet, uchwytów, poręczy klamek, przycisków w windach etc.

Zasady bezpieczeństwa w strefie gastronomicznej

1. wydzielenie strefy gastronomicznej widoczną, fizyczną barierą;
2. ograniczenie liczby klientów w strefie gastronomicznej – na jedną osobę powinno przypadać minimum 15 m²;
3. szczególna dyscyplina utrzymania 2-metrowej odległości pomiędzy osobami stojącymi w kolejce, poprzez zastosowanie widocznych wskazówek (naklejki na podłodze lub stojące znaki);
4. w fazie, w której nastąpi uruchomienie galerii handlowych, w strefie gastronomicznej będzie możliwe kupowanie żywności wyłącznie na wynos i w ramach dostaw. Dania nie mogą być spożywane na miejscu, w galerii, na ulicy;
5. w fazie późniejszej, w której zostaną otwarte strefy gastronomiczne, będzie możliwość spożywania posiłków na miejscu, z poniższymi obostrzeniami:

• maksymalnie 1 osoba siedząca przy jednym stoliku (nie dotyczy rodzin), chyba, że jego wielkość umożliwia zachowanie odległości min. 2 m między osobami
• odległość pomiędzy osobami/grupami spożywającymi posiłek i stolikami przy których siedzą wynosi minimum 2 metry.

Zasady bezpieczeństwa w tzw. infrastrukturze współtowarzyszącej

1. informowanie klientów o konieczności parkowania na co drugim miejscu a w przypadku braku takiej możliwości o zachowanie dystansu przy wsiadaniu/wysiadaniu z pojazdów;
2. wyłączenie z użytku wszelkiego rodzaju fontann, placów zabaw i kącików zabaw;
3. wyłączenie z użytku szatni, przechowalni ubrań, przedmiotów;
4. dokładne czyszczenie środkami chemicznymi toalet przynajmniej 4 razy dziennie oraz rekomendacja dla klientów o konieczności ograniczenia liczby osób przebywających w toaletach; rekomenduje się, aby liczba ta jednorazowo była o połowę mniejsza od liczby ubikacji;
5. codzienna, regularna, przynajmniej 2-krotna w ciągu dnia dezynfekcja drzwi, schodów ruchomych oraz innych elementów infrastruktury wspólnej;
6. regularna, nie rzadziej niż co godzinę, dezynfekcja powierzchni dotykowych infrastruktury wspólnej: klamek, poręczy, blatów;
7. wywieszenie w toalecie instrukcji dotyczącej:

• mycia rąk,
• dezynfekcji rąk,
• zdejmowania i zakładania rękawiczek,
• zdejmowania i zakładania maseczki.

Źródło:

1. Podstrona serwisu Rzeczpospolitej Polskiej: https://www.gov.pl/web/rozwoj

Pracodawca ma wiele obowiązków wynikających z przepisów o ochronie przeciwpożarowej. Jednym z nich jest przeprowadzenie okresowej oceny stanu ochrony ppoż. w jego zakładzie pracy.

Ustawa Prawo budowlane wymaga, aby obiekty budowlane były w czasie ich użytkowania poddawane, przez właściciela lub zarządcę kontroli:

1. okresowej – co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzaniu stanu technicznego:

1. elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,
2. instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska,
3. instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) – w przypadku budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej 2000 m² oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu przekraczającej 1000 m² – co najmniej 2 razy w roku w terminach do 31 maja i 30 listopada,

Aby zobaczyć cały artykuł, wykup abonament oraz zaloguj się.

Mam już konto - zaloguj się

Login lub adres email

Hasło

Zapamiętaj mnie

Zaloguj

Zapomniałeś hasła?

Nie jesteś jeszcze Użytkownikiem Portalu Asystent BHP?

Już teraz poznaj Asystent BHP Portal i zacznij SLOW WORK – pracę we właściwym tempie…

• • bez pośpiechu,
  • bez ciągłego błądzenia w gąszczu regulacji prawnych,
  • bez błędów w interpretacji przepisów,
  • bez obawy o aktualizację dokumentów i przekazywanych treści,
    

a zyskasz CZAS dla siebie i dla Tych, na których Ci zależy!

SPRAWDŹ SZCZEGÓŁY

Nasze ceny

WYBIERZ NAJLEPSZĄ OPCJĘ

lll

MIESIĄC

75 ZŁ

wybieram

mmm

KWARTAŁ

190 ZŁ

wybieram

Bestseller

ROK

665 ZŁ

wybieram

CO ZAWIERA PORTAL

Przydatne narzędzia

• karty oceny ryzyka zawodowego
• aktywne druki
• bardzo duży wybór plakatów
• listy kontrolne, programy szkoleń i testy
• zakładka -  Zapytaj specjalistę

Zawsze aktualne

• akty prawne oraz ich ujednolicona treść po zmianach dostępne w ciągu 24 godzin od publikacji w Dz. U.
• wyroki Trybunału  Konstytucyjnego
• kalendarium zmian w prawie

Baza wiedzy

• pytania i odpowiedzi
• artykuły prasowe z zakresu prawa pracy i BHP
• ważne i przydatne statystyki
• omówienia zmieniających się przepisów
• bieżące komentarze do istotnych zmian w przepisach prawa pracy oraz BHP

13 lutego br. Sejm zatwierdził nowelizację Prawa budowlanego. Zmiany w ustawie czekają na podpis Prezydenta

Zdaniem Ministerstwa Rozwoju, które przygotowało projekt zmian w ustawie Prawo budowlane nowe przepisy maja sprawić, że proces inwestycyjny będzie prostszy i szybszy, co przełoży się na wzrost liczby oddawanych mieszkań. Znikną też absurdy, takie jak konieczność uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku instalacji bankomatów, paczkomatów czy innych tego typu urządzeń.

Co jeszcze się zmieni?

Prostsza legalizacja starych samowoli budowlanych poprawi ich bezpieczeństwo

Zmiana, która ma poprawić bezpieczeństwo budynków, dotyczy starych – co najmniej
20-letnich – samowoli budowlanych, dzięki czemu nadzór budowlany uzyska informację o ich istnieniu i będzie mógł sprawdzić ich bezpieczeństwo.

Właściciel uniknie opłaty legalizacyjnej jeśli zgłosi do nadzoru budowlanego samowolę budowlaną – co najmniej 20-letnią – i przedstawi ekspertyzę techniczną, potwierdzającą możliwość bezpiecznego użytkowania obiektu oraz geodezyjną inwentaryzację powykonawczą. Uproszczona procedura legalizacji  pozwoli włączyć wiele samowoli budowlanych  w system kontroli okresowych zapewniających ich bezpieczne użytkowanie, a także w system wymiany „kopciuchów” poprawiając jakość powietrza.

Mniej formalności

Na etapie składania wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenia, budujący będą składać mniej dokumentów. Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę będzie dołączał tylko część obecnego projektu budowlanego. Zmniejszy się również liczba wymaganych egzemplarzy projektu dołączanego do wniosku. Po zmianach do wniosku o pozwolenie na budowę trzeba będzie złożyć projekt budowlany, który będzie składał się z projektu zagospodarowania terenu (usytuowanie, układ komunikacyjny, informacja o obszarze oddziaływania obiektu) i projektu architektoniczno-budowlanego (układ przestrzenny, projektowane rozwiązania techniczne i materiałowe). Natomiast projekt techniczny (opis konstrukcji, instalacji, charakterystyka energetyczna) będzie trzeba złożyć na ręce kierownika budowy przed rozpoczęciem robót, a w urzędzie nadzoru budowlanego dopiero razem z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie lub zgłoszeniem zakończenia robót.

Zwolnienia z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę

Biletomaty, wpłatomaty, automaty sprzedające, paczkomaty, automaty przechowujące przesyłki lub automaty służące do wykonywania innego rodzaju usług o wysokości do 3 m włącznie będą wprost w ustawie zwolnione z obowiązku pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia.
W nowelizacji pojawią się kolejne zwolnienia z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę, między innymi dla instalacji gazowych wykonywanych wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku, stacji regazyfikacji LNG o pojemności zbiornika magazynowania gazu do 10 m³, niecek dezynfekcyjnych w tym niecek dezynfekcyjnych z zadaszeniem, wszystkich oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,5 m³, a nie tak jak dotychczas tylko tych przydomowych czy przydomowych tarasów naziemnych. Z obowiązku zgłoszenia zwolnione będą np. urządzenia melioracji wodnej, a także budowa stawów i zbiorników wodnych o powierzchni, która nie przekracza 1000 m² i głębokości nieprzekraczającej 3 m położonych w całości na gruntach rolnych.

Większa stabilność działań inwestora

Ustawa zakłada wprowadzenie granicznego, pięcioletniego terminu dla stwierdzenia nieważności decyzji pozwolenia na budowę i decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Do tej pory było tak, że nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę można było stwierdzić wiele lat po tym, jak budynek już powstał i był użytkowany. Nowe rozwiązania sprawią, że po 5 latach od doręczenia lub ogłoszenia decyzji nie będzie można już jej wzruszyć.

Escape roomy bardziej bezpieczne

Kwestie bezpieczeństwa użytkowania wzmocnione będą również w kwestii zmiany sposobu użytkowania budynku wpływającej na bezpieczeństwo pożarowe. Na przykład przy zmianie mieszkania na przedszkole czy piwnicy w bloku na escape room. W takiej sytuacji konieczne będzie sporządzenie ekspertyzy przeciwpożarowej.

Co jeszcze zmieni ustawa?

Zmiany ułatwią i przyspieszą przygotowanie nowych inwestycji. Będą sprzyjać przyłączaniu nowych inwestycji do sieci elektroenergetycznych, gazowych, ciepłowniczych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Pojawią się konkretne terminy dla przedsiębiorstw na wydanie warunków przyłączenia do sieci, których przekroczenie spowoduje naliczenie kar. Ustawa wprowadza także zakaz pobierania przez przedsiębiorstwa wodociągowo–kanalizacyjne opłat za wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci.

Przebieg zmian nad nowelizacją ustawy Prawo budowlane mogą Państwo prześledzić tutaj.

Polecamy także materiały merytoryczne z zakresu Prawa budowlanego i nie tylko oraz szkolenie doskonalące dotyczące zasad prowadzenia książki obiektu budowlanego (KOB). 

Podstawa prawna:

1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.).

Źródła pomocnicze:

1. www.sejm.gov.pl
2. Strona internetowa Ministerstwa Rozwoju – www.mr.gov.pl

Właściwa organizacja prac zaczyna się od prawidłowego zaplanowania robót, a następnie wiąże się z właściwym ich prowadzeniem. Pomocne w tym, jest skomplementowanie wymaganych podstawowych dokumentów.

Wymaganymi podstawowymi dokumentami związanymi z bezpiecznym prowadzeniem robót są np.:

• Plan bezpieczeństwa ochrony zdrowia (plan bioz) – sporządza go lub zapewnia jego sporządzenie kierownik budowy, jeszcze przed rozpoczęciem budowy. Obowiązkiem kierownika budowy jest również na bieżąco wprowadzanie niezbędnych zmian w tym planie, wynikających z postępu wykonywanych robót. Z planem bioz należy zapoznać wszystkich pracowników.

Plan bioz jest dokumentem stanowiącym podstawowe i aktualne źródło wiedzy na budowie, o technologiach i sposobach realizacji zadania inwestycyjnego, wynikających z nich zagrożeń oraz przyjętych metodach ich ograniczenia.

• Regulamin budowy – nie jest to dokument obowiązkowy, jednak zalecany i przyjęty przez wielu generalnych wykonawców w ramach dobrych praktyk.

Regulamin budowy powinien określać obowiązki generalnego wykonawcy i podwykonawców w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zasady:

• wstępu, identyfikacji i poruszania się osób wchodzących oraz przebywających na terenie budowy,
• wyposażenia osób przebywających na terenie budowy,
• szkolenia i dopuszczania do pracy nowych pracowników,
• korzystania przez poszczególnych podwykonawców z urządzeń i wyposażenia budowy, w tym podłączaniu urządzeń do instalacji elektrycznej,
• koordynacji prac,
• reagowania poszczególnych szczebli kierownictwa budowy na stwierdzane nieprawidłowości w obszarze bezpieczeństwa pracy.

• Instrukcja bezpiecznego wykonywania robót – obowiązek jej opracowania ciąży na wykonawcy i dotyczy robót budowlanych, które zostały wyszczególnione w przepisach prawa budowlanego, jako stwarzające zagrożenie bezpieczeństwa i zdrowia ludzi. Takie przykładowe prace, związane z procesami w budownictwie, wymienione zostały w rozdziale 3 ustawy-Prawo budowlane, dotyczącym prac szczególnie niebezpiecznych.

Instrukcja bezpiecznego wykonywania robót powinna określać sposób zapobiegania zagrożeniom związanym z wykonywaniem robót budowlanych stwarzających zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia ludzi oraz sposób postępowania w przypadku wystąpienia tych zagrożeń.

• Ocena ryzyka zawodowego – obowiązek jej przeprowadzenia spoczywa na pracodawcy. Ryzyko zawodowe występujące przy wykonywanych pracach, ocenia się w szczególności przy doborze wyposażenia stanowisk i miejsc pracy oraz zmianie organizacji pracy. Podczas oceny ryzyka zawodowego uwzględnia się wszystkie czynniki środowiska pracy, występujące przy wykonywanych pracach oraz sposoby wykonywania prac.

Ocena powinna uwzględniać warunki pracy charakterystyczne dla danej budowy, co skutkuje koniecznością każdorazowego jej przeprowadzenia na nowej budowie oraz systematycznego dostosowania w przypadku zmian w organizacji pracy.

Ocena ryzyka zawodowego powinna czytelnie i zrozumiale określać zagrożenia oraz przyjęte sposoby ich ograniczania przy wykonywaniu robót na konkretnej budowie.   

• Instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy – opracowanie i udostępnianie instrukcji jest jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Źródłem zapisów zawartych w instrukcjach powinny być postanowienia: przepisów branżowych, dokumentacji techniczno-ruchowych maszyn, urządzeń i narzędzi, kart charakterystyk substancji niebezpiecznych, postanowienia zawarte w decyzjach z odbiorów urządzeń.

W procesie budowlanym konieczne jest opracowanie instrukcji:

• wykonywania prac związanych z zagrożeniami wypadkowymi lub zagrożeniami zdrowia pracowników,
• obsługi maszyn i innych urządzeń technicznych; instrukcje te mogą być zawarte w dokumentacjach techniczno-ruchowych maszyn i urządzeń,
• postępowania z materiałami szkodliwymi dla zdrowia i niebezpiecznymi,
• udzielania pierwszej pomocy.

Instrukcje powinny w sposób zrozumiały dla pracowników wskazywać: czynności, które należy wykonać przed rozpoczęciem danej pracy, zasady i sposoby bezpiecznego wykonywania pracy, czynności do wykonania po jej zakończeniu oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych, stwarzających zagrożenia dla życia lub zdrowia pracowników.

• Protokoły przeglądów i odbiorów – na terenie wykonywanych prac powinny być dostępne kopie protokołów i decyzji:

• pomiarów skuteczności zabezpieczenia przed porażeniem prądem elektrycznym oraz dokumenty z okresowej kontroli stanu stacjonarnych urządzeń elektrycznych; dokonywane naprawy i przeglądy urządzeń elektrycznych powinny być odnotowane w książce konserwacji urządzeń,
• odbioru rusztowań – użytkowanie rusztowania jest dopuszczalne po dokonaniu jego odbioru przez kierownika budowy lub osobę uprawnioną, co należy potwierdzić wpisem w dzienniku budowy lub w protokole odbioru technicznego,
• decyzji Urzędu Dozoru Technicznego zezwalające na eksploatacje urządzeń podlegających dozorowi technicznemu.

• Inne dokumenty, jak np. karty charakterystyki substancji niebezpiecznych.

Podstawa prawna:

1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.).

Źródła pomocnicze:

1. www.pip.gov.pl