Urlop wypoczynkowy podczas kwarantanny oraz izolacji w warunkach domowych

Stosowanie przepisów prawa pracy w dobie koronawirusa nastręcza w praktyce sporo problemów. Niektóre z nich wymagają dostosowania do wymogów wynikających z tzw. koronaustawy (dalej CovidU ), ale są też i takie, które od dawna obowiązują w naszym systemie prawnym i znajdują wprost zastosowanie w przypadkach będących następstwem koronawirusa jako choroby zakaźnej. Do takich przepisów należy regulacja zawarta w kodeksie pracy (dalej: KP) w części poświęconej zasadom korzystania z urlopu wypoczynkowego.

Stany odosobnienia

Z powodu podejrzenia o zakażenie chorobą COVID-19, wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (koronawirus), pracownik może zostać poddany kwarantannie, izolacji, izolacji w warunkach domowych lub hospitalizacji.

Każdy z tych terminów ma własną definicję zawartą w przepisach ChorZakU[1], w myśl których:

kwarantanna to odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych (art. 2 pkt 12 ChorZakU),

izolacja to odosobnienie osoby lub grupy osób chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną, w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne osoby (art. 2 pkt 11 ChorZakU),

izolacja w warunkach domowych to odosobnienie osoby chorej z przebiegiem choroby zakaźnej niewymagającej bezwzględnej hospitalizacji ze względów medycznych w jej miejscu zamieszkania lub pobytu, w celu zapobieżenia szerzenia się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych (art. 2 pkt 11a ChorZakU).

W aktualnym stanie prawnym (styczeń 2021 r.), kwarantannie poddawane są osoby:

  • przekraczające granicę RP stanowiącą zewnętrzną granicę UE (§ 1 OgrNakZakStEpidR[2]),
  • przekraczające granicę RP transportem zorganizowanym[3],
  • mające kontakt z osobami zakażonymi (lub potencjalnie zakażonymi) koronawirusem (art. 34 ust. 2 ChorZakU),
  • skierowane na test w kierunku COVID-19 przez lekarza, zgodnie ze standardem organizacyjnym w przypadku postępowania z pacjentem podejrzanym o zakażenie wirusem SARS-CoV-2 (§ 4 OgrNakZakStEpidR).

Natomiast osoby, u których stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 lub zachorowanie na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) lub podejrzenie zakażenia lub zachorowania, jeżeli nie zostały skierowane do obowiązkowej hospitalizacji – podlegają izolacji lub izolacji w warunkach domowych (por. § 2 ust. 2 WykChorOboHospR[4])…


Dalsza część komentarza prawnego na ten temat dostępna w Asystent BHP Serwis 


[1] Ustawa z 5.12.2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2020 r. poz. 1845 ze zm.).

[2] Rozporządzenie Rady Ministrów z 21.12.2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 2316 ze zm.).

[3] Dotyczy osób, które przekroczyły granicę Polski (stanowiącą zarówno zewnętrzną jak i wewnętrzną granicę UE) samolotem, autobusem lub innym środkiem transportu zbiorowego.

[4] Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 7.03.2020 r. w sprawie wykazu chorób powodujących powstanie obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego oraz okresu obowiązkowej kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego (Dz.U. poz. 607 ze zm.).

Autor komentarza: 

Piotr Wąż
doktor nauk prawnych specjalizujący się w problematyce prawa pracy, prawa spółek i prawa koncernowego.

Skomentuj