Sieci napowietrzne

Sieci napowietrzne

Linie napowietrzne odgrywają główną rolę w zakresie przesyłu i rozdziału energii elektrycznej. Budowane są w pełnym zakresie napięć występujących w kraju, tj. od 0,4 kV do 750 kV.

Wymagania w zakresie projektowania i budowy linii napowietrznych o napięciu  powyżej 1 kV do 45 kV włącznie określa norma wieloarkuszowa PN-EN 50423, natomiast norma wieloarkuszowa PN-EN 50341 określa zasady projektowania i budowy linii napowietrznych o napięciu powyżej 45 kV. Linie napowietrzne mogą być: jedno-, dwu- lub wielotorowe. Podstawowymi elementami linii napowietrznych są: przewody, izolatory, konstrukcje wsporcze oraz osprzęt liniowy.

Przewody są podstawowymi elementami linii napowietrznych, służącymi do przesyłu energii. Do produkcji przewodów stosuje się aluminium, miedz i stal oraz stopy aluminium i stopy miedzi. W liniach napowietrznych niskiego napięcia stosowane są najczęściej gołe linki aluminiowe o symbolu AL i przekrojach 16, 25, 35, 50 i 70 mm2. Stosowane są również izolowane przewody samonośne niskiego napięcia w systemie czteroprzewodowym. Stosowanie przewodów izolowanych wraz z odpowiednim osprzętem pozwala na uproszczenie budowy linii, zmniejszenie liczby zakłóceń oraz zwiększenie bezpieczeństwa i pewności pracy linii. Przewody te są stosowne w zakresie 25–120 mm². W liniach napowietrznych o napięciu powyżej 1 kV stosuje się jako przewody robocze linki stalowo-aluminiowe o symbolu AFL i stosunku przekroju aluminium do przekroju rdzenia stalowego wynoszącym zwykle 6:1 lub 8:1.

W kraju produkowane są napowietrzne przewody izolowane umożliwiające budowę linii średniego napięcia (15 i 20 kV) w systemie PAS. Przekroje przewodów linii napowietrznych są znormalizowane, a o ich doborze najczęściej decyduje kryterium obciążalności długotrwałej prądowej lub wytrzymałości mechanicznej przewodów. W zakresie linii do 1 kV dodatkowo brane jest pod uwagę kryterium dopuszczalnego spadku napięcia, a dla linii o napięciu powyżej 1 kV wytrzymałość zwarciowa cieplna przewodów.

Skomentuj