Zmiana rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych

W Dzienniku Ustaw z dnia 14 czerwca br. opublikowane zostało rozporządzenie Rady Ministrów zmieniające rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych. Zmiany weszły w życie z dniem 1 sierpnia 2012 r.

Wskutek dokonanych zmian w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) – dalej r.c.z. rozszerzony został katalog organów, którym należy zgłosić podejrzenie choroby zawodowej. Przez „właściwego powiatowego inspektora sanitarnego” rozumie się:

– właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

– właściwego państwowego granicznego inspektora sanitarnego,

– właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

– właściwego państwowego inspektora sanitarnego,

o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 212 z późn. zm.), właściwego komendanta wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej albo właściwego inspektora wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika lub byłego pracownika, którego dotyczy podejrzenie, na badanie w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania, do jednostki orzeczniczej I stopnia.

W znowelizowanym spisie jednostek orzeczniczych I stopnia w miejsce § 5 ust. 2 pkt 4 r.c.z. wymienia podmioty lecznicze, w których nastąpiła hospitalizacja – w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby. Inne jest także ujęcie jednostek orzeczniczych II stopnia. W myśl nowego brzmienia § 5 ust. 3 r.c.z. są nimi instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy.

Zgodnie z § 6 ust. 5 r.c.z. w nowym brzemieniu orzeczenie lekarskie przesyła się właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu, zainteresowanemu pracownikowi lub byłemu pracownikowi oraz lekarzowi kierującemu na badania, a w przypadku gdy orzeczenie lekarskie zostało wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej II stopnia – również jednostce orzeczniczej I stopnia.
W przypadku gdy pracownik lub były pracownik wystąpi z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania, jednostka orzecznicza I stopnia powiadamia o tym właściwego państwowego inspektora sanitarnego.

Zmodyfikowany § 8 ust. 2-4 stanowić będzie, że jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, dodatkowego uzasadnienia tego orzeczenia, wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację lub podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału. Właściwy państwowy inspektor sanitarny przesyła decyzję:

1) zainteresowanemu pracownikowi lub byłemu pracownikowi;

2) pracodawcy lub pracodawcom zatrudniającym pracownika w warunkach, które mogły spowodować skutki zdrowotne uzasadniające postępowanie w sprawie rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej;

3) jednostce orzeczniczej zatrudniającej lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie;

4) właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. Właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, albo Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego przesyła decyzję wydaną na skutek odwołania podmiotom, o których mowa w § 5 ust. 3 r.c.z.

 Żródło

Ujednolicone tekst ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

 

Skomentuj