Ryzyko przy ręcznych pracach transportowych

Ryzyko przy ręcznych pracach transportowych

Ręczne prace transportowe stanowią jedną z podstawowych grup czynności roboczych, charakteryzujących się istotnym poziomem zagrożeń.

Zagadnienia związane z ryzykiem zawodowym przy ręcznych pracach transportowych odnajdziemy zarówno w przepisach Kodeksu pracy oraz w rozporządzeniach: w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (J.t.: Dz. U. z 2003 r. poz. 1650, z poźń. zm.) oraz w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym (Dz. U. z 2000 r. poz. 313, z późn. zm.).

Przy ręcznych pracach transportowych, pojedynczy pracownik może być narażony na różnego rodzaju zagrożenia, skutkujące dolegliwościami mięśniowo-szkieletowymi. Na podstawie prawa europejskiego – dyrektywy 90/269, wyszczególniono zasadnicze obszary do analizy ryzyka oraz związane z nimi działania pracodawcy. Przede wszystkim są to:

Ryzyko zawodowe przy ręcznych pracach transportowych

Ręczne prace transportowe mogą powodować dolegliwości i bóle wywołane zmęczeniem, czy też urazami mięśni rąk, nóg, pleców, bóle kręgosłupa, które są konsekwencją urazów wynikających z nieprawidłowego dźwigania, jak i obciążenia statycznego wynikającego z wymuszonej pozycji ciała tj. pozycji siedzącej lub stojącej utrzymywanej długotrwale.

Dlatego też analizując ryzyko zawodowe przy tych pracach powinno oceniać się:

  • wysiłek statyczny i dynamiczny podczas przemieszczania ciężarów;
  • czynności powtarzalne: tempo i czas wykonywania;
  • niewłaściwa pozycja ciała.

Organizując ręczne prace transportowe należy brać pod uwagę konieczność unikania ręcznego przemieszczania przedmiotów, gdy:

  • przedmiot jest zbyt ciężki, za duży, nieporęczny lub trudny do utrzymania według oceny osoby kierującej pracownikami,
  • przedmiot jest niestabilny lub jego zawartość może się przemieszczać,
  • przedmiot jest usytuowany tak, że wymaga trzymania lub operowania w odległości od tułowia pracownika albo ma tendencję do wyginania się lub obwijania wokół tułowia pracownika,
  • kształt lub struktura przedmiotu może powodować urazy u pracownika, zwłaszcza w przypadku kolizji,
  • wydatek energetyczny niezbędny do podnoszenia lub przenoszenia przedmiotów przekracza dla kobiet 5000 kJ, a dla mężczyzn 8400 kJ, w czasie zmiany roboczej, 
  • przemieszczanie przedmiotu może być wykonywane tylko poprzez skręt tułowia,
  • wykonanie pracy wymaga pochylenia tułowia pracownika o kąt większy niż 450 lub wykonywania czynności przemieszczania w pozycji niestabilnej,
  • mogą wystąpić nagłe ruchy przedmiotu,
  • stanowisko pracy lub jego otoczenie uniemożliwia przemieszczanie przedmiotu na wysokości zapewniającej bezpieczeństwo lub przy prawidłowej pozycji ciała pracownika,
  • powierzchnia jest nierówna, stwarzająca zagrożenie przy poruszaniu się lub jest śliska w zetknięciu ze spodem obuwia pracownika,
  • podłoga i powierzchnia robocza mają różne poziomy, co wymusza przemieszczanie przedmiotów na różnych wysokościach,
  • podłoga lub powierzchnia oparcia stóp jest niestabilna,
  • przedmiot ogranicza pole widzenia pracownika,
  • temperatura, wilgotność i wentylacja są niedostosowane do wykonywanej pracy.

Skomentuj