Oświetlenie terenu budowy

Podstawowe zalecenia w zakresie oświetlenia placu budowy zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych.

Odpowiednie oświetlenie stanowiska pracy zapewnia komfort widzenia i pośrednio wpływa na większą wydajność pracy oraz jej wyższą jakość. Dobierając oświetlenie terenu budowy, należy uwzględnić podstawowe parametry oświetlenia wpływające na komfort widzenia, wydolność wzrokową i bezpieczeństwo w miejscu pracy, tj.:

  • rozkład luminacji,
  • natężenie oświetlenia,
  • kierunkowość światła,
  • zmienność światła (poziomy i barwa światła),
  • oddawanie barw i wygląd barwy światła,
  • olśnienie,
  • migotanie.

Zarówno miejsca wykonywania robót budowlanych, jak i drogi na terenie budowy, dojścia i dojazdy w czasie wykonywania robót powinny być dostatecznie oświetlone. W przypadkach, gdy światło dzienne jest niewystarczające, a także w czasie wykonywania robót po zmroku lub w porze nocnej, należy stosować oświetlenie sztuczne. Przy doborze elektrycznych źródeł światła należy wybrać te, które nie powodują w szczególności:

  • olśnienia wzroku,
  • wydłużonych cieni,
  • zmiany barwy znaków lub zakłóceń odbioru i postrzegania sygnałów oraz znaków stosowanych w transporcie,
  • zjawisk stroboskopowych.

W razie konieczności mogą być stosowane przenośne źródła światła sztucznego. Sposób doprowadzania energii elektrycznej do przenośnych źródeł światła oraz ich konstrukcja nie powinny powodować zagrożenia prądem elektrycznym.

WAŻNE!

Niedopuszczalne jest sytuowanie stanowiska pracy, składowisk wyrobów lub materiałów, a także maszyn i urządzeń budowlanych bezpośrednio pod liniami elektroenergetycznymi napowietrznymi lub w odległości liczonej w poziomie od skrajnych przewodów mniejszej niż:

  • 3 m – dla linii o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 1 kV,
  • 5 m – dla linii o napięciu znamionowym powyżej 1 kV, lecz nieprzekraczającym 15 kV,
  • 10 m – dla linii o napięciu znamionowym powyżej 15  kV, lecz nieprzekraczającym 30 kV,
  • 15 m – dla linii o napięciu znamionowym powyżej 30 kV, lecz nieprzekraczającym 110 kV,
  • 30 m – dla linii o napięciu znamionowym powyżej 110 kV.

W czasie wykonywania prac budowlanych z zastosowaniem żurawi lub urządzeń załadowczo-wyładowczych zachowuje się ww. odległości mierzone od jak najdalej wysuniętego punktu urządzenia wraz z ładunkiem. Żurawie samojezdne, koparki i inne ruchome urządzenia, które mogą zbliżyć się na niebezpieczną odległość do napowietrznych lub kablowych linii elektroenergetycznych powinny być wyposażone w sygnalizatory napięcia.

Rozdzielnice budowane pądu elektrycznego znajdujące się na terenie budowy zabezpiecza się przed dostępem osób nieupoważnionych. Rozdzielnice powinny być usytuowane w odległości nie większej niż 50 m od odbiorników energii. Połączenia przewodów elektrycznych z urządzeniami mechanicznymi należy wykonywać w sposób zapewniający bezpieczeństwo pracy osób obsługujących takie urządzenia. Przewody te zabezpiecza się przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Punkty świetlne rozmieszcza się w sposób zapewniający odczytanie tablic i znaków ostrzegawczych oraz znaków sygnalizacji ruchu na terenie budowy. Słupy z punktami świetlnymi na drogach znajdujących się na terenie budowy rozmieszcza się wzdłuż dróg i na ich skrzyżowaniach. Na łukach dróg, przy jednostronnym oświetleniu, słupy ustawia się po zewnętrznej stronie łuku.

Zabrania się instalowania dodatkowych lamp oświetleniowych na konstrukcji żurawia. Żurawie, maszty lub inne wysokie konstrukcje o zmroku i w nocy powinny posiadać oświetlenie pozycyjne.

Brak oświetlenia podstawowego na terenie budowy może prowadzić do bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia osób przebywających na terenie prowadzonych robót budowlanych. W przypadku awarii oświetlenia ogólnego (podstawowego) drogi i wyjścia ewakuacyjne oświetla się awaryjnym oświetleniem ewakuacyjnym zapewniającym odpowiednią widzialność w czasie co najmniej 1 godziny. Celem oświetlenia drogi ewakuacyjnej jest umożliwienie bezpiecznego wyjścia osobom przebywającym w budynku przez stworzenie odpowiednich warunków wizualnych do odnajdowania kierunku ewakuacji, a także zapewnienia szybkiego zlokalizowania i użycia sprzętu przeciwpożarowego.

W szczególnych przypadkach może być konieczne zastosowanie oświetlenia awaryjnego stref wysokiego ryzyka. Celem tego oświetlenia jest zapewnienie bezpieczeństwa osobom biorącym udział w potencjalnie niebezpiecznym procesie technologicznym lub znajdujących się w potencjalnie niebezpiecznej sytuacji i umożliwienie im właściwego zakończenia działań w sposób bezpieczny dla tych osób i innych osób przebywających w tej strefie. Minimalny czas działania tego oświetlenia powinien wynikać z czasu występowania zagrożenia dla tych osób. Szczegóły stosowania oświetlenia awaryjnego określa Polska Norma PN-EN 1838:2013-11 Zastosowania oświetlenia – Oświetlenie awaryjne.

Podstawa prawna:

  1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. poz. 401);
  2. PN-EN 1838:2013-11 Zastosowania oświetlenia – Oświetlenie awaryjne.

Źródła pomocnicze:

  1. www.pip.gov.pl

Skomentuj