Badania profilaktyczne kandydata na pracownika, który dotychczas był zleceniobiorcą

Przejście ze współpracy cywilnoprawnej na etat – nawet bez dnia przerwy i na tym samym stanowisku – rodzi istotne pytania o obowiązki pracodawcy w zakresie badań profilaktycznych. Czy aktualne orzeczenie lekarskie wydane dla zleceniobiorcy może „przejść” na grunt stosunku pracy i zwolnić firmę z konieczności kierowania pracownika na wstępne badania zgodnie z art. 229 § 1¹ pkt 1 Kodeksu pracy? Wątpliwości te nabierają szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy dotychczasowa forma współpracy budziła zastrzeżenia pod kątem cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 KP. W artykule wyjaśniamy, czy w opisanym przypadku możliwe jest skorzystanie z wyjątku od obowiązku badań wstępnych oraz jakie ryzyka wiążą się z jego zastosowaniem.

Pytanie czytelnika:

Zamierzamy zawrzeć umowę o pracę z osobą, która obecnie jest zatrudniona w naszej firmie jako zleceniobiorca. Z uwagi na warunki pracy, w których wykonuje swoje zadania na umowie zlecenia, przed jej zawarciem skierowaliśmy ją na badania profilaktyczne. W wyniku tych badań osoba ta uzyskała orzeczenie o braku przeciwskazań do pracy na zajmowanym stanowisku na okres 3 lat.

Po 5 miesiącach pracy w charakterze zleceniobiorcy wspólnie postanowiliśmy, że rozwiążemy tę umowę i jednocześnie (bez dnia przerwy w zatrudnieniu) zawrzemy umowę o pracę, w ramach której będzie wykonywała pracę na tym samym stanowisku.

Decyzja ta podyktowana została wątpliwościami, czy przyjęta formuła dotychczasowej współpracy może być realizowana w postaci zatrudnienia cywilnoprawnego z uwagi na występujące elementy charakterystyczne dla stosunku pracy (art. 22 § 1 KP).  

Czy mając na uwadze fakt, że rzeczona osoba posiada ważne badania lekarskie dotyczące zdolności do pracy na stanowisku pracy, na którym będzie kontynuować pracę w charakterze pracownika będziemy zwolnieni z obowiązku skierowania jej na wstępne badania lekarskie na zasadach art. 229 § 1¹ pkt 1 KP?

Przywołany w zapytaniu art. 229 § 1¹ pkt 1 kodeku pracy (dalej: KP) stanowi, że wstępnym badaniom lekarskim nie podlegają osoby przyjmowane ponownie do pracy u tego samego pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy w ciągu 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy z tym pracodawcą.

Jak z powyższego wynika, aby doszło do zwolnienia z obowiązku skierowania kandydata na pracownika na wstępne badania lekarskie niezbędne jest kumulatywne zaistnienie trzech następujących przesłanek:

1. podjęcie zatrudnienia u tego samego pracodawcy w charakterze pracownika (tożsamość stron stosunku pracy, tj. pracodawcy i pracownika),
2. w ramach kolejnego stosunku pracy (kontynuacja zatrudnienia pracowniczego) powstałego w ciągu 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy,
3. na tym samym albo tożsamym pod względem specyfiki zagrożeń stanowisku pracy.